29 augustus 2010

Violen aan de muur (deel 2)

Zoals beloofd hier de foto's van de posters met de viooltjes die ik heb ingelijst en opgehangen. Bij Xenos vond ik voor heel weinig geld een paar mooie lijsten. Ook mijn 'Keep calm and carry on' print zit nu in een witte lijst. Staat toch mooier.


In mijn slaapkamer heb ik deze twee platen opgehangen. Volgens mij van dezelfde kunstenaar, want ze zijn in dezelfde stijl. Hoe dan ook, ze passen mooi bij elkaar.




In de buffetkast nog een klein vrolijk schilderijtje..



En ook op het toilet eentje! Maar dan met een roze lijst.




En een grote lijst in de hal. Dit is het eerste dat je ziet als je de voordeur open doet. Word je vrolijk van toch?



En tot slot dit schattige roodborstje...


En nu we het toch over vogeltjes hebben; ik vond gisteren bij V&D deze geweldige kaarsenstandaard. Is hij niet fantastisch?



In het water gevallen

Gisteravond werd voor de zevende keer het Veerhavenconcert gehouden. Al jaren ga ik met veel plezier naar Raadhuis Klassiek in Oud-Beijerland. Op het podium over de Vliet speelt het Rotterdams Philharmonisch concert de meest uiteenlopende klassieke muziek onder leiding van dirigent Cor van den Linden.

Maar omdat ik nu in Rotterdam woon, is het toch handiger om iets dichter bij huis te zoeken. Het concert in de Veerhaven is vergelijkbaar met Raadhuis Klassiek. Alleen is het, hoe kan het ook anders, wat groter opgezet. De locatie is natuurlijk geweldig. De Veerhaven is immers een van de mooiste plekjes van Rotterdam. Het podium dreef als het ware in het water met daarvoor een ponton met de stoelen voor de genodigden. Op de kade waren stoelen en een soort tribune gemaakt vanwaar je ook goed zicht had op het orkest.



Het was de hele dag druilerig weer, dus ik was bang dat ik 's avonds niet kon gaan. Een concert in de regen vond ik niet zo'n aantrekkelijk vooruitzicht. Maar aan het eind van de middag klaarde het op en begon de zon zelfs flink te schijnen. Vol goede moed en met zonnebril op ging ik dus op weg. Ik was zo'n drie kwartier voor aanvang aanwezig en kon daardoor nog een goed plekje bemachtigen. Na een half uurtje verdween de zon en verschenen de eerste donkere wolken. Ik was heel dom mijn plu vergeten, misschien omdat ik verwachtte dat de opklaringen een droge avond voorspelden. Toen het dan ook vlak voor de opening door burgemeester Aboutaleb begon te regenen, had ik alleen een stoffen boodschappentasje om mijn hoofd mee te bedekken.

Maar dat mocht de pret niet drukken. Zelfs toen tijdens de opening de eerste donder klonk, was de sfeer onder het publiek nog opperbest. De paraplu's gingen allemaal tegelijk open en mensen verscholen zich onder meegebrachte plastic kleden. Het werd algauw weer droog en weg waren weer de plu's.


Groot verschil met Raadhuis Klassiek is dat je hier niet alleen kon genieten van de mooie muziek; er was ballet en ook werden er operastukken gezongen. Ik ben geen kenner, maar het was erg mooi. Des te spijtiger dat het rond half negen, net na een prachtige solo op de harp, begon te plenzen. Niet zomaar een bui, maar echt noodweer. Onweer en bakken met regen die uit de hemel kwamen. Iedereen begon weg te rennen en na vijf minuten werd besloten het concert te stoppen. Het orkest zat weliswaar onder een grote overkapping, maar het water spatte zo op, dat men bang was dat de instrumenten nat zouden worden. Bovendien is een concert zonder publiek ook niet zo leuk.


Rond negen uur was ik dus weer thuis. Drijf- en drijfnat. Snel droge kleren aangetrokken en me met een grote pot thee en een stapel tijdschriften op de bak genesteld. De rest van de avond is het droog gebleven. Tot ik met Robin naar buiten ging voor een laatste plas voor het slapen gaan. Zodra we naar buiten stapten begon het. En ja hoor, opnieuw drijfnat...


Pimp je lamp

Vorige week was ik ineens in een creatieve bui. Er was niks op tv, mijn boek was net uit, dus ik dacht: "Kom, ik pak een pot verf!" Ik denk er al een tijdje over om mijn eettafel een ander kleurtje te geven. Ik heb 'm al jaren en vroeger was hij gewoon grenen. Zo'n twee jaar geleden heb ik 'm wit geschilderd. Vind ik nog steeds wel leuk, maar sinds ik dat muurtje licht blauw heb geverfd, heb ik de smaak van de pastels te pakken. Ik had nog veel blauwe verf over, dus daar ben ik mee aan de slag gegaan. Ik heb alleen de bovenkant gedaan, want de combinatie met witte poten vond ik wel mooi. En de rest ook blauw maken kan altijd nog. Het was natuurlijk eigenlijk muurverf, maar die matte kleur staat eigenlijk wel leuk. Wat rustieker dan zo'n glanslak.



Na het schilderen was mijn crea bui nog niet voorbij, maar ik had geen idee wat ik nog meer kon schilderen. Toen viel mijn oog op de servetten van Cath Kidston die ik een tijdje geleden bij Loods 5 gekocht heb. Vond toen het aardbeienprintje zo leuk en was zo opgetogen dat ik uberhaubt iets van CK heb kunnen kopen, dat ik ze meteen in mijn karretje gooide. Met in mijn achterhoofd dat ik misschien nog weleens een doos ofzo ermee kon bekleden.

Ok, ik zou dus met die servetten wat gaan doen. Maar wat? Ik had geen doos of pot die ik kon beplakken. Ineens zag ik mijn lampenkap van Ikea. Zo'n simpele witte kap, weinig bijzonders. Maar wel van een soort papier! Ik zag het al helemaal voor me! Meteen de kap losgehaald, Modge Podge en kwast erbij en servetten knippen maar. Zie hieronder het resultaat. Mijn unieke Cath Kidston lampenkap!





27 augustus 2010

Violen aan de muur

Ik was het internet gisteren aan het afstruinen voor wat voorbeelden van schilderijtjes van bloemen of vogels, zodat ik weer eens zelf met kwast en verf aan de gang kon gaan. Daarbij vond ik geweldige aquarellen van viooltjes. Ik ga het nog wel eens zelf proberen, maar deze waren zo mooi, die wilde ik gewoon zo aan de muur hebben. Ik heb daarom een heel stel uitgeprint op A4 en A3 formaat. Op een enkel echt kleine afbeelding na, lukte het vergroten prima met als resultaat een stel super leuke posters. Dit weekend gauw op zoek naar wat leuke lijsten en ophangen maar!


Ben echt helemaal weg van viooltjes. Die mooie kleuren en dat vrolijke 'gezichtje'... geweldig. Dus al komt de regen met bakken uit de hemel, zulke bloemen mogen van mij altijd aan de muur. Zodra ze hangen, krijgen jullie de foto's te zien! Hieronder vast een voorproefje van mijn schattige 'pansies'...







23 augustus 2010

Kunst en brullende motoren

Ondanks dat ik vrijdag vrij was en dus een lekker lang weekend had, is het weer voorbij gevlogen. Voor ik er erg in had was het alweer maandagochtend en kwam de regen met bakken uit de hemel.

Dat was vrijdag gelukkig anders. Mijn collega trouwde die dag, dus we liepen al de hele week te duimen voor droog weer. Met succes, want het was een warme, zonnige dag. We waren zelfs blij toen we bij het aansnijden van de taart naar buiten konden. Het Van Capellehuis, waar de plechtigheid plaatsvond, heeft een mooie tuin aan het water. Door de bomen was er veel schaduw en stond er een lekker windje, precies goed dus!

Zaterdag ben ik naar de opening geweest van het Bram Roza Festival in Nieuw-Beijerland. Het thema van het festival is dit jaar 'Dichter bij de dieren'. 's Middags werd op het Gors een muzikaal toneelstuk opgevoerd door kinderen van diverse scholen. Mijn nichtje speelde mee, dus natuurlijk zat er veel familie in het publiek!




Net als andere jaren staan er verspreid over het Gors weer verschillende kunstwerken. Zelf vond ik de mannetjes met de honden op wieltjes erg grappig.



De hele week is er nog vanalles op het Gors te doen. Zo wordt het muzikale sprookje 'De waterkoning' nog een aantal keer opgevoerd en is er donderdag een cabaretavond. Vrijdagavond is de dichtersavond die geheel in het teken van de poƫzie staat. Bekijk voor meer informatie het programma.



's Avonds nog lekker uit eten geweest. Het was nog lang warm, dus we konden de hele avond heerlijk op een terrasje zitten.
Zondag was het weer al een stuk minder mooi. Het was ontzettend druk in de stad vanwege Bavaria City Racing. Ik ben 's middags tussen de buien door nog even gaan kijken. Ben niet bepaald een liefhebber, maar het was wel erg indrukwekkend. Het lawaai dat die auto's maken! En snel dat ze gaan! Ongelofelijk. Best bijzonder dat dat gewoon in de stad kan. Maar ook best fijn dat het nu weer voorbij is!


18 augustus 2010

British is best!

Hoe komt het toch dat de engelsen zo goed zijn in het schrijven en verfilmen van detectives? Voor mij kunnen amerikaanse, schreeuwerige series als CSI en sombere, duitse krimi's als Derrick en Der Alte echt niet tippen aan britse toppers als Inspector Morse, Lewis, A touch of Frost en Inspector Lynley Mysteries. In amerikaanse series lopen de dames rond in korte rokjes en hoge hakken en komen mannen met flitsende zonnebrillen en strakke pakken met technische snufjes waarmee ze elke misdaad oplossen aan de hand van een enkele haar. Duitse krimi's spelen zich meestal af tussen de prostituĆ©es en drugshandelaren. Heel somber allemaal. Om nog maar te zwijgen van dat taaltje.. 'der Harry'....

Het begon natuurlijk met de whodunit's van de koningin van de misdaad Agatha Christie. Als dochter van een absolute detectiveliefhebber ben ik opgegroeid met Tien kleine negertjes en Moord op de Orient Express. De verfilmingen met Miss Marple en Poirot in de hoofdrol vind ik nog steeds heerlijk om naar te kijken. In tegenstelling tot de films van bijvoorbeeld Maigrait of, gruwel, Baantjer, waarin altijd een droefgeestige sfeer hangt van vieze, armoedige straten en druilerige regen, ademen de Christie films altijd die heerlijke engelse sfeer uit van high tea, scones en cottage tuinen.


Qua spanning en plot zijn we inmiddels wel wat meer gewend. Inspector Morse met zijn Oxford moorden zijn wat mij betreft het summum van vernuftige plots. Jammer dat met het overlijden van hoofdrolspeler John Thaw een einde aan deze serie kwam. Maar de spin-off Lewis is een waardige opvolger. Misschien iets minder ingewikkeld, maar door de karakters ook wel weer erg leuk.


Midsomer Murders is van wat mindere kwaliteit qua plot en de verhalen zijn ook niet altijd even realistisch. Maar de sfeer van de engelse plattelandsdorpjes maakt dat meer dan goed. Grappig is dat in bijna elke aflevering dezelfde twee ruiters te paard langs komen.


Eigenlijk is de lijst met goede, engelse detectives eindeloos; A touch of Frost, Silent Witness, Inspector Dalgliesh, Prime Suspect, Inspector Wexford (Ruth Rendall Mysteries), Blue Murder... Eentje die ik nog niet zo lang geleden ontdekt heb en waar ik helemaal weg van ben, is Inspector Lynley Mysteries. Ik geef toe dat de niet onaantrekkelijke hoofdpersoon hier wel wat mee te maken heeft, maar echt, ook de plots zijn goed. Ze zijn gebaseerd op de boeken van Elizabeth George. Ik had dus kunnen weten dat ze goed zijn, want ook deze stonden jaren geleden al bij mijn moeder in de boekenkast. De serie wordt op het moment herhaald bij de KRO, elke woensdagavond om 21.25 uur. Vanavond lekker voor de buis dus!


En wat te doen als er geen Lewis, Frost of Lynley op tv is? Natuurlijk, dan zijn er gelukkig nog die heerlijke boeken! Of je koopt natuurlijk een dvd box van je favoriete serie op Bol.com. Kun je op elk gewenst moment lekker genieten...