03 juni 2012

To (e-)read, or not to (e-)read

Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik tijdens mijn vakantie bijna niets gelezen heb. Om precies te zijn slechts anderhalf boek. En dat terwijl ik volop gelegenheid had om heel erg veel te lezen. Ik was a. in mijn eentje op vakantie, en b. had zo'n 60 boeken bij me. Normaal ben ik altijd al na een week door mijn boekenvoorraad mee, dus om dat te voorkomen had ik dit keer mijn iPad meegenomen. Deze stond dankzij een vriendin helemaal vol met boeken die ik graag wilde lezen. Maar daar zat 'm dus het probleem. Het waren digitale boeken. En nu is dus gebleken dat die mijn leeshonger niet kunnen stillen. Juist van mij, specialist digitale media en gek van alle nieuwe gadgets, mag je toch wel wat anders verwachten.

Maar nee dus. Ik kan het ook niet goed verklaren. Behalve dan dat ik m'n iPad vaak niet meenam naar het zwembad, en al helemaal niet naar het strand, waar je normaal 's middags best je boek even zou willen pakken. Maar ook 's avonds, als ik echt gelegenheid had om te lezen, gaf ik de voorkeur aan domweg voor de tv hangen om series te kijken die continu onderbroken werden door eindeloze reclameblokken.


Het enige dat ik kan verzinnen is dat het gewoon een gevoelskwestie is. Een iPad voelt niet als een boek. Het is een geweldig apparaat dat ik niet meer zou willen missen. Maar het is geen boek. En dat wordt het ook nooit. Ik wist wel van mezelf dat ik liever een boek vasthoud dan een iPad, maar dat dit me er zelfs van zou weerhouden om te lezen bij gebrek aan een echt boek... nee.




Maar ik kan er niet omheen. Dus nu heb ik een iPad vol geweldige boeken en eigenlijk mocht ik van mezelf de komende paar jaar geen boeken meer kopen, omdat ik alle denkbare titels nu in digitale vorm heb. Maar sinds ik thuis ben heb ik al meteen 2 boeken verslonden, echte wel te verstaan! En dat smaakt naar meer. De vakantie heeft echt zo'n zin in lezen bij me opgeroepen, alleen werd die niet door de iPad gestild. Dus de enige oplossing? Toch maar een echt boek kopen. En laat het nou net de Maand van het Spannende Boek zijn! Dus hop, naar Donner en 3 thrillers gekocht voor de prijs van 2. Die liggen nu op de tafel naast mijn bank, klaar om vastgehouden en gelezen te worden, zodra ik 'Oink' (een must voor alle dierenliefhebbers, over een chaotisch gezin dat 2 minivarkentjes in huis neemt) uit heb. Dus je begrijpt wat ik ga doen zodra ik deze blog klaar heb...





Dominicaanse kunst

Als ik met vakantie ben geweest, vind ik het altijd leuk om iets mee te brengen als herinnering. In de Dominicaanse Republiek verkopen ze hele kleurrijke olieverfschilderijen, gemaakt door lokale kunstenaars. Mijn vader heeft jaren geleden eens een klein doek voor me meegebracht. Ook nu zijn de schilderijen nog op elke hoek van de straat te koop. Hoewel je tegenwoordig ook modernere stijlen kunt vinden, geef ik de voorkeur aan de hele traditionele afbeeldingen; primitief en heel kleurrijk.



 Alleen bleek het nog niet zo eenvoudig om een schilderij te vinden waarvan de kleuren een beetje bij mijn stijl in huis passen. Vaak wordt veel hard geel, groen en oranje gebruikt en dat zijn nou net niet mijn kleuren. Maar ik heb er uiteindelijk eentje gevonden met veel blauw en roze erin. Na een tijd onderhandelen mocht ik hem voor een redelijke prijs meenemen. Ze halen het doel van het frame af en rollen 'm op, zodat hij gemakkelijk mee kan in de koffer. Thuis heb ik hem op een canvasdoek van Xenos gespannen en weer vastgespijkerd. En voila! Een stukje Caribische zon in huis!


Voor mijn schoonzusje kocht ik aap, gemaakt van een kokosnoot. Ik kon de verleiding niet weerstaan er zelf ook eentje te nemen. Dat koppie, ik vind 'm geweldig!





Melk en honing

Als ik zeg dat ik het zo heerlijk vind om terug te zijn, klinkt het dan alsof ik het tijdens mijn vakantie niet naar mijn zin heb gehad? Want dat is absoluut niet zo. Het is eigenlijk net zo als wanneer ik mijn meubels verschuif. Dat doe ik niet omdat ik ze eerst niet leuk vond staan. Nee, het is meer het gevoel dat alles nieuw en fris is als ik de boel heb verzet. Zo is het ook als ik met vakantie ben geweest. Al is het maar een weekend, toch voelt het altijd weer nieuw als ik dan terug kom in mijn eigen huis.


Zo ook nu. Thuiskomen in mijn eigen huis, met mijn eigen kleuren en eigen spullen om me heen, voelde als een warme deken. Alles is zo bekend, en toch een beetje nieuw. Ook boodschappen doen vind ik dan weer leuk. Ik heb trek in de dingen die ze in mijn vakantieland niet hadden, zoals melk en lekker grof bruin brood. En altijd weer realiseer ik me dan hoe goed we het in Nederland hebben. Zoveel keus aan levensmiddelen, alles schoon en vers.

Zaterdag was ik op de markt in Rotterdam. Al dat fruit, het brood, de vers gebrande noten... Bij de bloemenkramen kan ik bijna niet kiezen. Grote bossen tulpen, heerlijk geurende bundeltjes lathyrus, lelies, felgekleurde anemonen... het liefst zou ik mijn hele huis vol zetten. Ook perkplantjes zijn nu volop te koop. Ik wil graag roze geraniums voor in de hangbakken op m'n balkon, omdat mijn violen de warmte tijdens mijn vakantie helaas niet hebben overleefd. Maar ik wacht nog maar even tot ik terug ben uit Italie, waar ik binnenkort naartoe ga voor de bruiloft van mijn broertje. Ik hou me dus in als ik de lekker ruikende kruidenplanten zie en hebberig makende hortensia's. Strakjes mag het, nog even geduld.





Ik kwam thuis met een kilo abrikozen, een grote zak snoeptomaatjes, 2 dozen prachtige aardbeien en een groot Turks breekbrood. O ja, en niet te vergeten 2 bossen schitterende roze pioenrozen. Met m'n armen vol boodschappen voelde ik me zo rijk. Wat hebben we het goed!