26 december 2011

Dag Kerst!

Wat vliegt de tijd. Weken kijk je ernaar uit, ben je bezig met het versieren van de hele boel... en hup, dan zijn de kerstdagen alweer voorbij. Maar wat was het weer gezellig! Gisteren zijn we naar mijn broer en zijn vriendin geweest in Den Haag. Robin mocht mee omdat we bleven slapen, dus die was helemaal blij. Lekker even weg van de katten, alle aandacht voor hem. Hij zorgde natuurlijk dat hij in de buurt van de keuken was om eventuele gevallen hapjes snel en efficient op te ruimen. Laat dat maar aan Rob over.


Voor we gingen gourmetten, wat toch nog altijd ideaal is omdat je allemaal zo lekker bezig bent en kan eten wat je wilt, hebben de dames het toetje gemaakt; cakepops. Schijnt een soort nieuwe rage te zijn als opvolger van de cupcakes. Je maakt een soort balletjes (of andere vormpjes) van cake, stopt ze kort in de vriezer om hard te laten worden en vervolgens kun je ze versieren. In de vloeibare chocola of witte glazuur dopen en dan kun je los met glitters, snoepjes, marsepein en fondant. Ik was echt verbaasd hoe snel je met wat gekleurde marsepein en wat vormpjes een leuk minitaartje kunt maken. Over het algemeen worden de cakepops op een soort lollystokjes gezet, maar je kunt ze ook in een klein cupcakehoudertje doen zodat je dikke bonbons hebt. Pakjes met strikken, versierde kerstboompjes, christmas puddings, versierde ballen... we hebben ons echt uitgeleefd. Het is behoorlijk verslavend kan ik zeggen.



En toen had ik ze nog niet geproefd! Eerlijk gezegd had ik verwacht dat ze wat droog zouden zijn. Meer voor de show dan voor het lekker zeg maar. Niet dus. Ze waren lekkerr, echt heerlijk! Heel machtig natuurlijk, vooral die met chocola, maar ze doen niet onder voor een bonbon. Echt super!



Voor we 's avonds naar bed gingen, hebben we de kadootjes onder de boom uitgepakt. We geven normaal geen kadoos met Kerst, maar dit jaar hadden we allemaal voor elkaar een boek gekocht. Voor mij natuurlijk het perfecte kado. Nu heb ik dus heerlijk drie dikke boeken naast de bank liggen, klaar om de komende dagen gelezen te worden. Wat is er lekkerder dan dat?



Van de moeder van Shia kreeg ik een schattige mok van Greengate, met mooie lepeltjes en vorkjes en lekkere thee van Betjeman & Barton. Leuk als mensen je smaak zo goed kennen en iets geven dat zo bij je past. Thanks Santa!!



Inmiddels zijn Rob en ik weer thuis en hangt de hele beestenbede slaperig op de bank. Daantje was voor het eerst een nacht alleen. Was toch een beetje ongerust over m'n kleine mannetje. Toen ik thuis kwam stonden ze alledrie achter de deur te wachten, zo schattig. Daantje viel net van het ene op het andere moment in slaap tegen m'n been, zo met z'n koppie achterover. Ik maak mezelf wijs dat hij me gemist heeft en toch een beetje blij is dat ik er weer ben...


Ik hoop dat jullie ook allemaal genoten hebben van de kerstdagen. Nog een paar dagen en het jaar zit er weer op. Dan is het op naar 2012!



21 december 2011

Ierse Kerst met Moya Brennan

Al in september hebben we kaarten gekocht en zondagavond was het zover; 'An Irish Christmans' met Moya Brennan in de Doelen. Van te voren lekker pasta gegeten bij La Borsa en toen door regen en wind naar de Doelen.

Afgezien van de dame voor ons die nogal vreemd en onritmisch mee zat te deinen met de muziek, konden we alles prima volgen, dankzij mooie plaatsen in het midden van de zaal. Moya tradt zoals gebruikelijk op met Cormac de Barra (harp & vocals) en SinĂ©ad Madden (viool & vocals), en werd voor deze gelegenheid ook begeleid door het Metropole Orkest. Indrukwekkend, maar wat mij betreft is Keltische muziek toch het mooist met enkel viool en harp. Vooral de harde trompetten pasten er naar mijn idee totaal niet bij en overstemden af en toe de zang volkomen. Het orkest mag van mij dan ook volgende keer thuisblijven.

Voor wie Moya Brennan niet kent: deze Ierse zangeres is de zus van Enya met wie ze samen in de band Clannad zong. Moya bracht in 1992 haar eerste solo cd uit. Benieuwd naar haar muziek? Bekijk dan onderstaand filmpje. Het filmpje eronder is een documentaire over Moya.





11 december 2011

De kerstboom, hij staat weer!

Kom maar op met die kerst, ik ben er helemaal klaar voor. De boom staat, de lichtjes branden en mijn rode Greengate plaid ligt over de bank. Met de kerst cd van Michael Buble op de achtergrond zit ik helemaal kerstig te zijn, omringd door een slapende hond en 3 slapende katten (waarvan er eentje flink snurkt). Wat wil een mens nog meer?



De kerstboom optuigen is niet iets wat je even tussendoor in een verloren uurtje kan doen. Eerst moet de boom uit de kelder gehaald en boven in elkaar gezet worden. Een vervelend werkje waar je vieze, droge handen van krijgt omdat je alle takken in model moet buigen. Daarna volgen de lichtjes. Een karwei waar ik vroeger zo een uur zoet mee was. Ik heb wat op die stomme lampjes zitten schelden zeg, als ze weer eens zo erg in de war zaten dat ik de draad het liefst met een schaar had doorgeknipt. Maar sinds vorig jaar kosten de lampjes me nog geen 10 minuten tijd! Ik heb eindelijk een snoer dat gewoon 1 recht stuk met lichtheid in plaats van zo'n onhandige lus, die wel in de war MOET gaan. In het Engels heten het faire lights, dat klinkt zoveel leuker, vind je niet? Past ook veel beter. De lichtjes van tegenwoordig zijn ook zoveel kleiner en fijner dan die joekels van vroeger.



Na de lichtjes kan het echte werk beginnen. Ik vind het altijd een groot feest om een voor een de versieringen uit de doos te halen. Vaak was ik vergeten dat ik ze had, dus is het steeds weer een verrassing wat er allemaal tevoorschijn komt. Net als altijd hangt mijn boom prop- en propvol. Ballen, kralenkettingen, strikken, paddestoelen, cupcakes... ze moeten er allemaal in. En dan natuurlijk de versieringen met herinneringen; het handtasje dat ik bij Harrods heb gekocht, het hobbelpaardje dat van mijn moeder was, het teddybeertje dat thuis bij mijn ouders in de boom hing, de kleine ark van Noach die ik van mijn zus heb gekregen... Zo wordt een kerstboom zoveel meer dan zomaar een versierde boom. Het is een persoonlijk stukje geschiedenis vol mooie herinneringen.








09 december 2011

Kerstshoppen in Halsteren

Net als elk jaar na Sinterklaas, zijn we vandaag voor onze halfjaarlijkse trip naar Halsteren geweest. Daar bevindt zich namelijk de grootste Intratuin van Nederland, en vooral rond kerst hebben ze daar heel veel leuks. Er is ook een groot restaurant bij waar ze heerlijke broodjes en smiksels verkopen, dus tijd zat om na te denken over alles wat we in de kar hebben gegooid maar waarvan we niet zeker weten of we het nou moeten kopen of niet.




Dit jaar was de buit bijzonder groot. Hoewel mijn kerstboom vorig jaar echt al erg vol zat, is het me toch weer gelukt extra versieringen te vinden. Ik zag bij Intratuin een boom versierd met licht roze en licht groene ballen, wat echt een mooie combi is. Heel CK ook. Dus hup, een setje groene ballen in de kar.



 Ik vond ook een groot tinnen huisje voor waxinelichtjes, waarnaar ik al zo lang op zoek ben. Witte kon ik wel vinden, maar de twee die ik al had, zijn zwart, dus dat staat niet zo leuk bij elkaar. Die ik nu heb gekocht is donkergrijs, dus dat kan best. En hij was nog heel betaalbaar ook, in tegenstelling tot de huisjes die je wel in Scandinavische webshops of bij Riverdale ziet.

 Na Intratuin rijden we altijd langs Dinteloord waar een Action zit. Steeds weer verbazen we ons over de lage prijzen en komen dan met tassen vol koopjes naar buiten. Zo ook dit jaar. Ik vond er een doos paddestoeltjes voor in de boom, die bij Greengate zo'n 15 euro kosten en hier slechts 2 euro. Ze hadden ook leuke cupcakes, zoals ik al gezien had bij Janouk van Friemels en Frutsels, maar daar heb ik vorig jaar al wat van gekocht bij Greengate en Blokker. Wel vond ik nog een leuke roze kralenslinger voor 75 cent (!) en een doosje pastelkleurige ballen, die bij thuiskomst menukaarthouders blijken te zijn. Maar met een strikje eraan kunnen ze ook prima in de boom.


Kortom, we zijn weer niet met lege handen teruggekomen. Alle spullen liggen nu klaar om morgen in de boom gehangen te worden. Ben benieuwd of alles erin past... Foto's volgen!


04 december 2011

Nieuwe huisgenoot

Het spijt me dat ik een tijdje niks van me heb laten horen. Ik zal het meteen goedmaken door een leuk nieuwtje met jullie te delen; huize Stadsmuis heeft een nieuw gezinslid! Katertje Daantje is donderdag bij ons komen wonen. Een week eerder was ik al bij het nestje gaan kijken. Een collega had 3 rode katertjes en 1 zwart poesje beschikbaar en ze zocht snel een goed adres voor de kittens. Ik heb totaal geen ervaring met huis- tuin- en keukenkatten, dus was een beetje terughoudend. Bovendien vond ik dat mijn club met 2 katten en 1 hond wel compleet was.


Maar ja, als je dan gaat kijken en je ziet die kleine mormeltjes met die schattige koppies... dan ben je verkocht. Ik wilde er toch eerst even goed over nadenken en na een avond vreselijk twijfelen, besloot ik het niet te doen. Een collega nam het zwarte poesje. Na het weekend hoorde ik van haar allemaal positieve verhalen en begon meteen weer te twijfelen. Toen ik hoorde dat een andere collega een van de rode katertjes had genomen, sloeg de paniek toe. Wat als ze nou 'mijn' katertje had gekozen? Mijn Daantje? Dat bleek gelukkig niet zo. Maar het had niet veel gescheeld, want zij vond Daantje het leukst. Maar omdat haar kinderen een andere leuker vonden, hebben ze uiteindelijk die genomen. Pfff, opluchting. Maar ja, het zou natuurlijk een kwestie van tijd zijn tot Daan ook weg was.

En dus zit Daantje nu hier bij mij thuis op de krabpaal. Het was even wennen in het begin, want vooral de hond vond hij helemaal niks. De eerste avond kwam Daan niet uit zijn reismand op tafel en blies naar Robin en de katten. Inmiddels gaat dat een stuk beter. Robin vindt hij nog steeds eng, maar dat weerhoudt hem er niet van om door het huis te wandelen. Hij is ontzettend speels, eet als een dijker en maakt geluidjes alsof hij een soort buitenaards wezentje is. Echt, zulke geluiden heb ik nog nooit uit een kat horen komen. Een dag lang was hij zo stil als wat, maar zijn vocabulaire breidt zich met de dag uit.


 Boots bewaart afstand, maar is vanaf het begin wel nieuwsgierig naar Daan. Hij gromt ook niet, zoals ik had verwacht. Pippa vindt het vooral eng en blijft uit de buurt. Vandaag is ze voor het eerst weer in de woonkamer en komt ze weer knuffelen. Robin gedraagt zich over het algemeen keurig. Hij laar Daantje met rust als hij blaast en blaft bijna niet meer tegen hem. Maar soms is de verleiding toch te groot en wil hij dat kleine wezentje toch eens van dichtbij bekijken. Beetje naar happen, zoals hij met Pip altijd doet. Maar daar is Daantje niet van gediend. Als een kleine cobra sist en blaast hij dan, wat het soms bij Rob alleen nog maar leuker maakt om zijn kop dichterbij te steken. Maar meestal druipt hij af en gaat in zijn mand liggen. Ik ben echt trots op mijn jongens (en meisje)!


Daantje is zo'n klein guppie, ik ben constant bang om op hem te gaan staan. Er zijn ook ontelbare plekken waar hij zich kan verstoppen. Zo zat hij vanmorgen op de grond in de keuken toen ik daar mijn ontbijt klaarmaakte en ineens zag ik hem niet meer. Dankzij zijn  blieb-geluidjes had ik al snel door dat hij achter de onderrand van de keukenkastjes was gekropen. Nooit geweten dat je daar in kan, maar er blijkt een dun spleetje te zijn waar die kleine muis zich doorheen heeft weten te wurmen.



Volgende week ga ik de kerstboom neerzetten. Ik vrees met grote vreze, want Daantje zou weleens zo'n katje kunnen zijn die de boom inklimt en de ballen eruit slaat. We gaan het zien...