27 augustus 2012

Meet Max

Zaterdag ben ik weer voor het eerst sinds jaren naar de hondenhow in Ahoy geweest. En ja, natuurlijk weet je dat je dan weer allerlei ideeen in je hoofd krijgt over een leuk hondje erbij nemen, maar zo'n show is alleen om te kijken, dus wat kon het voor kwaad? Nou... ik kwam dus mooi thuis met een hond! Het ging zo:

Bij de keuring en de shows van de teckels zagen we een schat van een jonge, ruwharige teckel. Een hele aparte tekening en zo'n leuk koppie. Dus we maakten een praatje met de fokster. Zij had allerlei benches met teckels bij zich, dus daar namen we een kijkje. Ik vroeg of ze weleens herplaatsers heeft, of in elk geval hondjes die geen pup meer zijn. Dus dat zijn bijvoorbeeld hondjes die bij nader inzien niet de show- of fokkwaliteit hebben en die de fokker dus niet zelf wil houden. Toevallig had de fokster een hondje van 5 maanden bij zich waar ze een ander thuis voor zocht. Ze had namelijk teveel reutjes en moest er dus eigenlijk eentje kwijt. Ik kreeg 'm in m'n armen en ja, dat is natuurlijk altijd riskant. Zeker als zo'n beestje je dan enthousiast begint te likken en te knuffelen. De fokster vertelde dat hij zo'n vrolijk, makkelijk karakter heeft en gewend is alleen te zijn overdag. Zij werkt namelijk ook fulltime en overdag bleef hij dan gewoon in de bench thuis. Hij blaft ook bijna niet, is honden en katten gewend, dus eigenlijk alles was positief. Voor een ruwharige teckel vond ik zijn vacht nog wat glad, maar die borstelige wenkbrauwen en baard schijnen bij sommige hondjes wat later te ontwikkelen. Hij was net gekeurd en scoorde op alle punten als 'belovend'.


Ik ben twee keer even weggegaan om wat te drinken en er rustig over na te denken. Ik wilde geen impulsaankoop doen. Maar er leek eigenlijk geen reden om hem niet te nemen. Dus ik heb een halsbandje en riempje gekocht en kreeg hem mee naar huis.


Robin, mijn West Highland White Terrier, reageerde wat afwachtend. Hij is al 8 en heeft het niet zo op dat wilde grut. Maar Max liet hem met rust en dat scheelde. De katten gingen natuurlijk wat blazen, maar omdat hij die ook totaal negeerde, bleven ze wel in de kamer om 'm te bekijken. Daantje vindt hem stiekem wel interessant, maar durft nog niet goed met 'm te spelen.
Max vond alle speeltjes en de aandacht geweldig. Hij was helemaal in z'n element. En zodra Robin naar hem snauwde, ging hij weg of onderdanig op z'n rug liggen.



Kortom, het ging prima. Hij deed algauw een plas op de grond, maar ach, dat zouden de zenuwen wel zijn. Later gebeurde het nog 2 keer. Toen ik met de honden naar buiten ging, bleek dat Max helemaal niet gewend was aan de riem te lopen. Maar doordat Robin erbij was, had hij het al snel door en liep hij met hem mee. Alleen plassen, ho maar. Toen we eindelijk terug naar huis gingen, was bijna het eerste wat hij deed een plas op de grond doen. Geinformeerd bij de fokker en wat blijkt? Hij is nog helemaal niet zindelijk! Daar was ze mee bezig zei ze. Beetje laat voor 5 maanden lijkt me. Maar overdag zat Max dus in de bench en als de baas thuis kwam, liet ze hem in de tuin. Daar deed hij dan zijn behoefte. Dus hij is helemaal niet gewend uitgelaten te worden en legt de link niet tussen naar buiten gaan aan de riem en daar plassen. Hij bewaart het echt voor als hij weer thuis is. Af en toe lukt het me om hem buiten iets te laten doen, door bijvoorbeeld meteen na het slapen naar buiten te gaan. Maar meestal doet hij daar niks. Zodra hij binnen iets doet, zeg ik 'Nee'  en breng hem alsnog naar buiten. Maar omdat ik op 16 hoog woon, duurt het even voor we buiten zijn. Dan ziet hij volgens mij de link niet meer tussen die plas en naar buiten gaan. Is toch anders als je alleen de tuindeur open hoeft te doen natuurlijk.


Je kunt het het beest natuurlijk niet kwalijk nemen en hij pakt het vast wel snel op, maar ja, dit is dus de reden dat ik geen pup wilde. Nu zit ik met een groot dilemma. Eigenlijk wil ik Max niet kwijt, want hij heeft echt een geweldig karakter. Hij is vrolijk, speels, luistert goed, blaft niet en wil constant bij je zijn.
Maar in combinatie met mijn werk is het niet zo makkelijk hem zindelijk te maken en op te voeden. Want  zelfs als ik hem overdag in de bench doe zolang hij nog niet zindelijk is, dan heb ik alleen de avonden om hem te trainen met plassen. Ik vraag me af of dat zo handig is.

Suggesties iemand???



22 augustus 2012

Poster

Op Pinterest vond ik een paar geweldige posters. Eentje ervan heb ik op A3 formaat uitgeprint en met gekleurde tape op de deur van mijn koelkast geplakt. Hoe vind je 'm?







Feestje!

Ze zeggen wel eens dat het leven een feestje is, maar dat je zelf de slingers op moet hangen. Ben ik het helemaal mee eens. Iedereen maakt weleens vervelende dingen mee, maar het is de kunst om ondanks dat tevreden te zijn met wat je hebt. Er zijn altijd dingen om dankbaar voor te zijn! We gaan zo vaak voorbij aan het feit dat het op zich al een wonder is dat we elke morgen weer wakker worden. Dat we te eten hebben, dat we in vrijheid leven, dat we een huis hebben om in te wonen en een bed om in te slapen. En voor de meesten van ons geldt dat we zo vreselijk veel meer hebben dan dat. Gezondheid, werk, familie, vrienden... maar ook de simpele dingen die zo waardevol zijn. Zoals de geur van pas gemaaid gras of vers gebakken brood kunnen ruiken. De zon op je huis kunnen voelen. Een vriendelijk woord of gebaar van iemand op straat. Een dier dat van je houdt, of je nou een bad hairday hebt of niet. Je verliezen in een heerlijk boek. Als je erbij stil staat is er zo vreselijk veel om dankbaar voor te zijn.




En zelfs als je niets of niemand hebt, als je gezondheid slecht is en er menselijkerwijs weinig feestelijks aan je leven is, dan nog is er reden voor blijdschap als je Jezus kent. In de bekende psalm 23 staat: "De Heer is mijn herder; mij ontbreekt niets." Zelf vind ik de Engelse vertaling mooier: "The Lord is my shepherd; I shall not want."



Want er kan van alles aan je leven ontbreken. Toch zijn er mensen die middenin pijn, moeite en verdrukking zeggen dat het kennen van Jezus voldoende is om gelukkig te zijn. Die echt blij kunnen zijn onder alle omstandigheden. De bijbel zegt dat het kan en die mensen bewijzen dat het kan. Als ik daar over nadenk, schaam ik me. Ik besef hoe ontevreden ik vaak ben en hoe ik me druk kan maken om dingen die er helemaal niet toe doen. Ik zie het weer in perspectief. De Heer is mijn herder. Niets kan mij scheiden van Zijn liefde. Hij zorgt voor me, Hij kent me door en door en geeft me elke dag de kracht die ik die dag nodig heb. Hij leidt en beschermt me.  Hij laat me nooit in de steek. De Heer is mijn herder. Mij ontbreekt niets. Als dat geen reden voor een feestje is! Vandaar dat ik de slingers letterlijk heb opgehangen. Want waarom zou je ze bewaren voor verjaardagen als het elke dag feest is?










20 augustus 2012

Bijna is hij er weer...

Bijna is het zover... dan ligt de nieuwe Ikea catalogus weer op de deurmat! Altijd iets waar ik naar uit kijk.

En ondanks dat ik gek ben op apps, heb ik me tot nu toe weten te beheersen en heb de nieuwe Ikea app niet geinstalleerd. Dat vind ik net zoiets als stiekem vast de catalogus online kijken. Ik heb me er weleens toe laten verleiden, maar het gevoel is toch niet hetzelfde. En als je dan later 'the real thing' thuis krijgt, is de lol er een beetje af.




Dus ik hou me in en wacht rustig (nou ja...) tot die heerlijke, dikke catalogus vol nieuwe producten en ideeen in m'n brievenbus zit. Hier wel vast wat veelbelovende foto's die ik op internet tegenkwam. Dus stiekem een kleine preview. Sorry, ik kan het niet laten.
















02 augustus 2012

Knusse bedjes

Al mijn hele leven ben ik gek op knusse slaapplekken. Als kind vond ik het geweldig om in showrooms alle tenten te bekijken en er even in te gaan zitten. Ondanks dat ik nooit heb gekampeerd, is de drang om in een tent te slapen wel overgegaan. Een vrouw is tenslotte ook gesteld op enige luxe. En een opblaasbed dat halverwege de nacht leegloopt is ook niet alles. En dan heb ik het nog niet eens over regen, enge beesten in je tent en met een wc-rol onder je arm naar het toilet lopen.


Een heel ander verhaal zijn de stapelbedden. Die liefde is nooit overgegaan. Ik heb er niet heel veel ervaring mee. Groot was de vreugde als we bij aankomst in een vakantiehuisje een stapelbed ontdekten. Direct gevolgd door ruzie over wie boven mocht slapen, maar dat mocht de pret niet drukken.
Ik had ook vriendinnen die een hoogslaper hadden; beneden een bureau en boven (yes!) een bed waar je met een ladder (yes! yes!) inklom. Geweldig!



Hoe leuk is het om een kamer in te richten met één of meerdere stapelbedden en elk bed dan als een soort apart kamertje in te richten? Iedereen een eigen lampje om bij te lezen, een plank voor wat boeken en natuurlijk een gordijntje voor de nodige privacy. Je bespaart zoveel ruimte en het staat nog super ook.



En wat denk je van bedstedes? Ik heb er zelf nooit in gelegen, maar ik vind ze zó gezellig! Ik benijd de dames met handige echtgenoten die zoiets zelf in elkaar timmeren. Ook leuk om zo op een slimme manier de ruimte onder een schuin dak te gebruiken. Eventueel met een gordijn in plaats van luiken en voila! je heb meteen een knusse slaapplek.



Voor kinderen kun je tegenwoordig complete houten hutten kopen met een bedstee, luikjes en laddertje. Dat had ik helemaal geweldig gevonden toen ik klein was. Sterker nog, ik zou het nu ook nog leuk vinden... Maar dat kan ik misschien beter niet hardop zeggen?










01 augustus 2012

Masking tape

Het is al een tijdje enorm populair onder crafters: masking tape. De bekendste vorm is het beige tape waarmee je plinten enzo afdekt bij het schilderen. Maar de trend is meer gericht op het creatieve gebruik van masking tape. Denk aan het plakken van foto's of kaarten aan de muur en het inpakken van kadootjes.



Maar wat is masking tape nou precies? Het is plakband gemaakt van Japans washi papier. Het is makkelijk af te scheuren en je kunt het ook eenvoudig verwijderen zonder dat het lijmresten achter laat. Bovendien kun je erop schrijven. Dit geldt ook allemaal voor het bekende afplaktape voor het schilderen. Maar zoek je op internet op masking tape, dan vind je veel meer dan het saaie beige tape. Hieronder vind je een aantal pareltjes.





Dit geldt trouwens ook voor de prijs; voor een rolletje masking tape betaal je tussen de € 2,50 en € 10,-! Vind je dat wat teveel, dan kun je tegenwoordig ook leuk gekleurd plakband kopen. Nadeel is wel dat die wat minder goed te verwijderen is. Maar toch ook leuk om posters en kaarten mee op te hangen. Zelfs heb ik laatst bij Albert Heijn een setje van 3 kleuren rolletjes gekocht voor zo'n € 2,50 en daar een plattegrond van de Londense metro mee opgehangen. Toch net even leuker dan gewoon plakband. In de folder van Hema van deze week staan ook rolletjes met allerlei leuke prints.
En ga je toch voor de echte masking tape, kijk dan op internet. Keus zat!