27 februari 2013

PAX van m'n hart

Eindelijk is het zover: de nieuwe kledingkasten staan! Het in elkaar zetten viel nogal tegen. Vooral de schuifdeuren waren een regelrechte ramp. Na de vierde keer dat de deur eruit viel na 'm erin te hebben gehangen, waren we er klaar voor om 'm het raam uit te mikken. De truc bleek te zitten in een klein soort schuifje dat je om moest zetten. Fijn dat ze dat even duidelijk in de handleiding zetten. Dus mijn advies zou zijn: neem gewone deuren met een scharnier. Scheelt veel werk en vooral veel frustratie!


Maar goed, ze staan en ze zijn geweldig! Wat een zee van ruimte ineens. Hoewel ik met mijn kleren de boel al aardig vul, dus leeg zijn ze niet bepaald. Maar alles kan nu op een apart hangertje, zodat ik me niet gek zoek 's morgens naar een vest of shirtje dat onder twee andere dingen hangt. Ideaal.





 Alle rommel die uit de kasten in het zijkamertje kwam, moest natuurlijk wel een andere plek krijgen. Het grootste deel paste gelukkig in mijn grenen kast (wat dus mijn kledingkast was), maar het valt toch tegen hoeveel rommel je verzamelt. En dan echt van die spullen waarvan je niet weet wat je ermee moet. Bloempotten, blikken met restjes verf, tafelkleden, beddengoed.... Je doet het niet weg, maar waar laat je het? Om nog maar niet te spreken van alle kussentjes die ik heb. Ik weet in elk geval wel dat ik het naar mezelf toe niet meer kan maken de komende jaren nog kussentjes of spreien te kopen. Schoenen en tassen eigenlijk ook niet, want die passen anders niet meer in de kast. Mijn oude witte kasten heb ik gebruikt voor mijn schoenen en onderin heb ik mijn tassen gezet. Het lijkt net een winkeltje zo. Maar of er inderdaad niks bij komt kan ik niet garanderen...


Wat heel vreemd was, is dat er bij de kast met de scharnieren geen handvatten zaten. En de PAX planner van Ikea gaf ook niet aan dat ik die er los bij moest kopen. Niet zo handig, dus ik heb bij Xenos hangertjes gekocht. Het zijn halve kopjes, bedoeld om je theedoek aan te hangen. Ik heb ze geverfd en ze met montagekit aan de deuren geplakt. Ze zijn gelukkig heel licht, dus dat hield prima. Voor de maagdelijk witte deuren moet ik nog wat leuks bedenken, maar dat komt wel. Misschien iets met masking tape? In elk geval iets dat er weer af kan, want ik vermoed dat ik het na een paar weken alweer zat ben en weer wat anders wil. Dus alle ideeen zijn welkom!


11 februari 2013

Stadsmuissie stijl

Vorige keer vertelde ik dat ik de laatste tijd van die crea-kriebels heb. Dat is ook in m'n interieur te zien. Ik merk dat ik langzaamaan steeds meer de stijl van 101 Woonideeen leuk ga vinden, waardoor m'n huis wat minder romantisch wordt, maar wel persoonlijker. Er komt steeds meer kleur in en ik vind het steeds minder belangrijk wat een ander ervan vindt. Zelfgemaakte spullen vind ik steeds leuker en ik schaam me niet meer om dingen van mezelf op te hangen. Okee, het is niet van hoog niveau en het kan allemaal vast veel mooier, maar het is van mij. Het zijn spullen waar ik vrolijk van word, die mijn huis tot mijn thuis maken. Het is niet een bepaalde stijl, maar een mix van invloeden; PIP, Cath Kidston, Oilily, maar ook Mollie Makes, 101 Woonideeen en vooral heel veel Stadsmuissie Stijl. En dat bevalt me prima!


Maar wat de veranderingen betreft. Zoals ik vorige keer al vertelde, heb ik m'n eettafel en stoelen geverfd. Het stippenzijl op de tafel vond ik nog steeds leuk, maar Daantje was er al zo vaak in blijven haken met z'n nagels, dat het vol ophalen zat. En de poten, die ik ooit cremekleur had geverfd, zagen er wat smoezelig uit. Dus bij de Gamma een pot mintkleurige lakverf gekocht om de boel op te frissen. De stoelen waren licht blauw, maar die had ik geverfd met muurverf bij gebrek aan beter. Die heb ik nu in de roze lakverf gezet. Het is niet voor niets dat muurverf alleen voor op de muur bedoeld is... het wordt heel ruw als je het op hout smeert. Ook heel lastig schoon te maken. Dus deze verfbeurt was geen overbodige luxe.





Bij Ikea kocht ik een tijdje terug muurstickers met vlinders, die ik op de lichtblauwe muur had geplakt. Natuurlijk werd ik dat na een paar weken al zat en was benieuwd of je ze ook makkelijk van de muur kreeg. Nou, ze gaan er wel makkelijk af, maar je trekt wel snel de verf van je muur mee. Gelukkig had ik nog een potje staan (ik had er ook m'n stoelen mee geverfd destijds!), dus snel de muur bijgewerkt. De vlinders zitten nu op het raam, waar ze straks tenminste weer makkelijk af kunnen.


Ik heb zelf een aantal pompons gemaakt, maar bij Xenos zijn ze zo goedkoop dat je voordeliger uit bent dan wanneer je eerst zelf vloeipapier moet gaan kopen. Ze zijn per 3 verpakt. Helaas waren de meeste kleuren al op, dus ik heb alleen appeltjesgroen en turkoois. Maar ze hangen nu in m'n slaapkamer (leuk bij de appeltjesgroene muur) en in de woonkamer voor het raam. Net buiten het bereik van de katten, die vanaf de krabpaal graag ernaar graaien.

Verder heb ik een slinger gemaakt van sterren, geknipt uit allerlei stukjes papier. Ik ben geen scrapbooker, maar bij Action verkochten ze een tijdje geleden scrappapier voor zo'n 2 euro. En voor vlaggetjes en dit soort dingen kun je dat leuk gebruiken. Gewoon 1 keer een patroontje knippen en dat op alle andere papiertjes overtrekken en uitknippen. Draadje erdoor en klaar.



En dan iets waar ik weg van ben, maar waar ik nog geen perfecte bestemming voor heb gevonden; m'n PIP badlaken. Bij de Bijenkorf heb ik in de uitverkoop een megagroot badlaken van PIP gekocht. Het idee was om het op de grond te leggen en te gebruiken als vloerkleed. En het stond ook echt leuk. Enige probleem is dat de hond en de katten er graag op (en in) spelen, dus binnen 5 minuten lag het in een prop in de hoek van de kamer. Zaterdag heb ik 'm vastgeplakt met dubbelzijdig tape, maar na een dag moest ik concluderen dat dit ook geen oplossing is. De dieren rennen er overheen en trekken zo het hele badlaken mee. Kortom, gisteravond heb ik een uur op de grond gezeten met nagellakremover en watten om de resten tape van de vloer te krijgen.
Ik denk dat ik het badlaken nu maar als een soort plaid over de bank ga leggen. Maar jammer is het wel, want ik vond 'm op de grond echt heel leuk staan. Dus als iemand nog goede ideeen heeft...?



O ja, als laatste nog even de krokodil. Ik vond hem op de boekenbeurs. Hij is natuurlijk voor kinderen, maar ik vond hem zo leuk, die moest gewoon mee naar huis. Wonder boven wonder laat de hond hem met rust, dus hij is nog steeds heel. Nu ligt hij heel vrolijk en kleurig te zijn op de bank. Ken je dat liedje uit Sesamstraat? 'Ik ben een grote krokodil! En ik heb nog niet ontbeten, heb wel zin om jou te eten. Ik ben een grote krokodil!' Dat moet ik gewoon zingen als ik 'm zie.


Hieronder wat foto's van hoede woonkamer er nu uitziet. Het is een momentopname, want je weet, bij mij kan het volgende week weer allemaal anders zijn.












Maar mijn volgende project is het kleine kamertje, dus de woonkamer laat ik even voor wat hij is. In het kamertje staan nog oude boekenkasten van mijn ouders. Mijn kledingkast staat in mijn slaapkamer, maar die puilt onderhand echt uit. Schandalig, ik weet het. Maar hoe heerlijk zou het zijn om een grote kledingkast te hebben, waar je alles netjes in kunt hangen? Niet meer alles over elkaar hangen, waardoor je niet meer weet wat je hebt. Het gaat er eindelijk van komen. Donderdag ga ik bij Ikea een PAX kast kopen, die dan vrijdagavond wordt bezorgd. Zaterdag komt mijn  zus helpen om 'm in elkaar te zetten. Maar voor het zover is, moeten de oude kasten er eerst uit. Woensdagmorgen komt het grofvuil, dus morgenavond moeten ze naar beneden. Hoe ik dat voor elkaar ga krijgen in m'n eentje weet ik nog niet, maar mijn sleep- en sjouwervaring komt vast goed van pas. Wordt vervolgd!




Move over Martha!

Of het nou aan het weer ligt of aan mijn ontdekking van Mollie Makes weet ik niet, maar ik ben heel crea bezig de laatste tijd. Nu ik erover nadenk zou het ook te maken kunnen hebben met een boek dat ik laatst op de boekenbeurs heb gekocht. Het heet 'Maak het! met je eigen webwinkel' en is geschreven door Machteld Stilting. Ik heb niet echt behoefte om een webwinkel te starten, maar het is wel een heel leuk boek om te lezen. Het gaat over allemaal creatieve vrouwen die hun producten online verkopen. En dan niet van die beplakte dakpannen en geknipte kaarten, maar echt hippe spullen. Als ik dat lees, krijg ik helemaal zin om ook dingen te plakken, knippen en vooral te naaien. Ik vrees dat een naaimachine nog een stap te ver is voor mij (gezien mijn complete onvermogen om te handwerken). Maar gelukkig is er nog veel meer te doen. Dus ik ga los!


De afgelopen weken heb ik een kussen geknoopt (zou vroeger heel fout zijn, maar is nu juist heel hip), geschilderd, een sterrenslinger gemaakt en mijn eettafel en stoelen geverfd. Van het geknoopte ding een kussen maken was weer net wat te lastig (moet je voor naaien), dus in plaats daarvan heb ik 'm vastgespijkerd aan een canvas dat ik voor het schilderen gebruik. En voila, een geknoopt schilderij. Ik krijg er toch nog een wat geitenwollen sokken gevoel van, maar stiekem vind ik 'm ook wel erg leuk.




En toen ik op de boekenbeurs een boekje over haken zag liggen, begon ik me af te vragen of ik dan toch, heeeeeel misschien, zou kunnen leren haken. Een deken van granny squares, dat zou ik willen maken. Dus ik dat boekje gekocht. Nou, ik begreep er helemaal niks van. Filmpjes op YouTube gekeken, maar daar werd ik niks wijzer van. Het deel in de hersenen dat je nodig hebt voor handwerken is bij mij gewoon erg slecht ontwikkeld. Ik heb duidelijke uitleg nodig. Heel duidelijk en vooral heel langzaam.

 
Maar ik was niet van plan het zomaar op te geven. Dus bij Pipoos heb ik een nieuw boekje gekocht. Dit keer met duidelijkere plaatjes en uitleg. En wat denk je? Na zo'n 15 keer uithalen en opnieuw proberen heb ik mijn eerste granny square gehaakt! Echt, op een foutloos tentamen zou ik niet trotser kunnen zijn dan op mijn minilapje bloed, zweet en tranen. Wat een overwinning!


En nu heb ik de smaak te pakken. Het liefst zit ik elke avond heerlijk truttig op de bank met m'n bollen wol. Ik moet me nog heel erg concentreren (er gaat nogal eens een steekje mis moet ik bekennen), dus de televisie leidt teveel af. Maar wat heel lekker werkt is een luisterboek op de achtergrond. Ik heb eens een hele serie boeken van Agatha Christie gedownload, dus dus die zet ik steeds op. Vooral Miss Marple sluit heel goed aan bij m'n huiselijke gevoel als ik met m'n haaknaald in de weer ben. Het zal nog wel een paar jaar duren voor ik m'n deken af heb, maar dat geeft niet. Tegen die tijd ben ik misschien wel aan een cursus naaien toe, wie zal het zeggen? Nooit gedacht dat ik ooit zou kunnen haken ook. The sky is the limit!