25 november 2013

Filofax-virus

Regelmatig ben ik op Pinterest te vinden en zoals alle pinners onder jullie weten, is dat zelden voor een paar minuutjes. Zelfs al je je hebt voorgenomen maar eventjes te kijken, merk je ineens dat je alweer een uur lang plaatjes aan het kijken bent. Heerlijk. Maar goed, laatst zat ik weer eens op Pinterest en repinde een paar foto's van een Filofax. Voor wie niet weet wat dat is; het is een merk agenda. Een organiser met een ringband, waar je losse vullingen voor kunt kopen zodat je 'm elk jaar opnieuw kunt gebruiken. Zelf heb ik jaren geleden een Filofax voor Sinterklaas gekregen van mijn ouders, maar in Nederland is het niet zo'n heel bekend of populair merk. Ik vond het daarom leuk om er iets over op Pinterest te vinden. En wat ik helemaal leuk vond, was dat deze Filofax helemaal volgeplakt was met stickers enzo. Filofax staat hier meer bekend als een dure, zakelijke agenda en die associeer je niet meteen met creatief gefröbel.



Ik klikte op de plaatjes en kwam terecht bij verschillende boards die helemaal over Filofax gingen. Huh? Sommige plaatjes linkten door naar filmpjes op YouTube waarop mensen laten zien hoe ze hun Filofax hebben ingedeeld en hoe ze hem hebben gepimpt. Er ging een wereld voor me open! In Amerika blijkt het al jaren een grote rage te zijn om je organiser, liefst een Filofax, te customizen. Sticky notes, stickers, washi tape, gekleurde pennen... alles wordt uit de kast gehaald om de agenda zo leuk mogelijk te maken.







Werd Filofax vroeger vooral gebruikt door mannen, nu bestaan de gebruikers voor tweederde uit vrouwen. Het is voor deze dames ook veel meer dan alleen een agenda. Zo houden de meesten hun financiën erin bij, maken er boodschappenlijstjes in, plannen hun maaltijden en work outs ermee, en ga zo maar door. Er zijn op internet allerlei printables te vinden, die je als aanvulling op de standaard agendavulling kunt gebruiken. Maar er zijn ook veel mensen bij die de hele agenda naar hun eigen smaak vullen en alles aanpassen. Zo kun je zelf tabbladen maken van scrapbookpapier en plastic vellen gebruiken om sticky notes op te bewaren. Echt, als je een beetje creatief bent, gaat je hart hier sneller van kloppen! Je kijkt het ene filmpje na het andere en voor je het weet wil je maar 1 ding: een Filofax! En natuurlijk al dat leuke spul om 'm te pimpen. In de filmpjes, die bijna allemaal Amerikaans zijn, noemen de dames de winkels waar ze alle clips, stickers en ander materiaal gekocht hebben. Daar schieten wij meestal weinig mee op, al noemen ze ook wel webwinkels. Maar geen nood, want ik heb een heel goed alternatief gevonden!








Hema is de winkel waar je moet zijn als je besmet bent met het Filofax-virus. Hun nieuwe collectie school- en schrijfwaren is echt helemaal geweldig. Ik heb inmiddels flink ingeslagen. Magnetische clips, sticky notes, tabs, stempels en super leuke washi tape... ik wist gewoon niet wat ik moest kiezen. Dus ja, dan neem je het maar allemaal. Het is heel goed te betalen, dus daar hoef je het niet voor te laten. En heb je geen Filofax of vind je 'm te duur, dan is de organiser van Hema een goed alternatief. Ze hebben verschillende soorten en ze kosten slechts rond de 7 euro. Ook de vulling kun je bij Hema kopen. Veel goedkoper dan de originele Filofax vullingen en ook veel leuker. Er zitten bovendien leuke extra's bij, zoals stickers, plastic mapjes en tabbladen. Alleen even opletten dat je het juiste formaat koopt.

Ik ben heel benieuwd of deze rage over gaat waaien naar Nederland. In Amerika zijn het vooral de scrapbookers die massaal aan de Filofax zijn. Zelf heb ik niet veel met scrapbooking, maar ik vond de spulletjes wel leuk. Ik vroeg me altijd af wat ik ermee moest, dus kocht ze uiteindelijk niet. Maar nu ik met m'n Filofax bezig ben, heb ik eindelijk een goede reden om al die washi tape, clipjes en stickers te kopen! Ik ben er nog druk mee bezig, maar zodra hij klaar is, laat ik hier wat foto's zien. Maar om jullie toch vast lekker te maken, zet ik hieronder wat YouTube filmpjes. Smaakt het naar meer? Gewoon op YouTube zoeken op 'Filofax' en je kunt uren vooruit!


 

 
 



07 november 2013

Perfect is saai

Wie bang was dat dat ene kussentje van die proeflap meteen het laatste was dat ik met mijn gloednieuwe naaimachine heb gemaakt (ik geef toe, die kans was er), kan ik geruststellen. De score tot nu toe: 3 grote kussenslopen (65 bij 65 cm, grote Ikea kussens), een sloop voor een kussenrol (ook van Ikea, hoe kan het ook anders) en een boodschappentas. Die laatste is niet echt fraai gestikt, maar okee, je kunt er wat in doen.








O ja, en ik heb ook eindelijk mijn gordijnen korter kunnen maken. Ze hingen al jaren op de grond. Ik had ze al een keer geprobeerd korter te maken met van dat zoomband dat je erop strijkt. Fijn spul, maar het zijn gordijnen van zware corduroy, dus dat band liet gewoon weer los. Naalden, breed plakband... ik heb van alles geprobeerd. Uiteindelijk heb ik ze gewoon afgeknipt. En nu kon ik er eindelijk een mooie zoom in maken. Helaas is opmeten niet mijn sterkste kant, waardoor de ene nog steeds wat te lang is. Hmm, jammer. Maar het ziet er wel een stuk netter uit.

Wat dat opmeten betreft, ik weet echt niet waar het aan ligt. Omdat ik weet dat ik er niet zo goed in ben, besteed ik er extra aandacht aan. Ik teken alles netjes af, meet het keurig op met meetlint en met geodriehoek om zeker te weten dat m'n lijntjes recht zijn. En toch eindig ik altijd met een lap die aan de ene kant zeker een centimeter korter is dan aan de andere kant. Hoe het kan, geen idee.


Dat is ook waarom borduren bij mij steevast uitloopt op teleurstelling en pure frustratie. Ik tel netjes de kruisjes, streep op het patroon af welke ik heb gedaan en toch gaat het mis. Dan denk ik dat het dit keer echt goed gaat, tot ik tot de ontdekking kom dat de rand bij mij toch wel een vreemd patroon heeft, die niet overeenkomt met die op het plaatje. Want ik doe het consequent fout, dat dan weer wel. Dus een hele rij met een kruis teveel ofzo. Bij haken gaat het net zo. Ik ben al maanden bezig met een deken van granny squares. Ik heb nooit geleerd hoe je moet haken, dus ik was apetrots toen ik voor het eerst een vierkantje had weten te fabriceren. Inmiddels heb ik er zo'n 200 (en dat zijn er nog lang niet genoeg voor een flinke deken) en pas 2 weken geleden kwam ik er bij toeval achter dat ik een bepaalde steek consequent fout doe. Dat blijf ik nu ook maar doen, omdat anders m'n vierkantjes ineens een andere maat krijgen. En ik ga natuurlijk niet 200 stuks opnieuw doen, dat snap je. Maar ik bedoel maar. Echt, het is behoorlijk frustrerend. Ik denk dat ik een chromosoompje mis ofzo. Ik hou het er maar op dat je bij mij tenminste kunt zien dat het handwerk is. Ik las laatst dat perfect saai is. Nou, in dat opzicht is mijn gefröbel zinderend spannend.




Voor het bakken is het gelukkig niet zo erg. Natuurlijk moet je wel de juiste hoeveelheden gebruiken, maar daar heb ik een handige weegschaal voor. Als ik verder een beetje aan rommel, is het meestal toch nog goed te eten. Hoewel... laatst had ik muffins gemaakt waar ik zemelen bij had gegooid. Zo met het idee van 'dat is vast lekker gezond'. Gezond was het misschien wel, maar echt, ze waren niet weg te krijgen. Robin (de hond) is wat dat betreft dankbaar publiek. Hij eet echt alles wat ik maak. Soms met wat teveel enthousiasme. De muffins heb ik hem laten proeven, maar ondanks zijn gretigheid zijn ze daarna richting vuilnisbak gegaan. M'n appelcrumble van laatst was wel een voltreffer. Ik had wat appels liggen die te zacht waren om nog lekker uit de hand te eten. Dus ik heb ze gekookt en zacht gemaakt tot ze net geen moes waren. In een overschaal gekiept, een kruimeldeeg eroverheen met lekker veel suiker en kaneel en hop, de oven in. Kan natuurlijk weinig mis mee gaan. Maar toch was de smaak (en de geur!!) boven verwachting! En zo zijn die incidentele misbaksels snel weer vergeten en modderen we lekker verder aan.