29 december 2010

Kerstkater? Welnee!

Ik heb mijn blog de laatste weken enorm verwaarloosd, waarvoor excuses! Ik hoop dat iedereen fijne kerstdagen heeft gehad. Ik in elk geval wel! Vrijdag was ik lekker al vrij, dus hondje Robbedoes en ik zijn al vroeg in de middag richting Den Haag vertrokken. De trein had wel wat vertraging, maar verder viel het allemaal reuze mee. In Den Haag lag trouwens veel meer sneeuw dan hier in Rotterdam. Hond vond het geweldig, maar op de weg was het niet altijd even handig. Zo hebben we mijn broers auto twee keer moeten aanduwen om 'm van de parkeerplaats te krijgen!

Vrijdagavond ben ik met mijn 'schoonzusje' en haar moeder naar de kerstnachtdienst geweest van de Amerikaanse kerk. Die is gelukkig vlakbij, dus konden we er lopend naartoe. De dienst was erg mooi en ook de liederen die gezongen werden, waren tenminste 'echte' kerstliedjes. Heel bijzonder was het zingen van 'Silent night' aan het einde van de avond. Iedereen had bij binnenkomst een klein kaarsje gekregen en die werden nu aangestoken. De lichten gingen uit en met alleen die kleine kaarsjes als verlichting zongen we zachtjes 'Silent night'. Heel mooi.


We waren pas tien minuten thuis toen ook mijn broer aankwam. Hij was mijn zus gaan ophalen in Oud-Beijerland, dus nu waren we echt compleet en kon de kerst beginnen!

Eerste kerstdag scheen de zon, dus een goede gelegenheid om even lekker een frisse neus te halen. Met Robin zijn we een eind gaan lopen over de Waalsdorpervlakte. Er lag nog een dik pak sneeuw, dus Rob ging helemaal uit zijn dak. Op de terugweg verdween de zon en zagen we een donkere lucht aankomen. We waren nog niet binnen of het begon te sneeuwen. Gelukkig konden we 's avonds nog wel met de auto weg, al was het behoorlijk glad. We waren uitgenodigd bij de broer van Shia en zijn vriendin, waar ook Shia's ouders waren. Veel gelachen, heerlijk (en natuurlijk teveel) gegeten... kortom, een prima kerst!


Tweede kerstdag hebben we lekker een beetje aangerommeld en 's avonds nog heerlijk bij Dick en Shia gegeten. Daarna hebben mijn zus, Robin en ik de trein terug naar Rotterdam gepakt.

Het is inmiddels alweer woensdagavond, dus ik ben al over de helft van mijn heerlijke vrije week. Jammer dat de tijd zo snel gaat! Maar wat is het lekker om alle tijd te hebben om een beetje in huis te rommelen. De kerstboom is alweer opgeruimd, maar de winter duurt nog lang, dus op de bank ligt een lekkere dikke plaid en overal staan kaarsen. Ondanks dat we op oudejaarsavond nog even lekker gaan genieten van allerlei lekkers, kan ik ook wel weer verlangen naar wat gezonder eten; een knapperige, goed gevulde salade, lekker vers fruit en een normale avondmaaltijd. Maar dat komt volgende week wel weer, als alle feesten weer voorbij zijn en we weer verder gaan met het normale leven.

Vroeger had ik dan echt een soort kater. Maar ach, alles op z'n tijd. En zelfs januari heeft z'n leuke en goede kanten; weer fris ertegenaan, een nieuw jaar dat nog helemaal open ligt... Nog even en de eerste voorjaarsbollen zijn weer te koop. De hyacinten waren zelfs voor de kerst al te krijgen. Heerlijk, die geur weer in huis! Terwijl ik dit schrijf, zit ik met mijn haar in de verf. Een mooi warm kleurtje erin en we kunnen er weer helemaal tegenaan deze winter!



Ik wens iedereen vast een gezellige jaarwisseling!!


19 december 2010

Witte wereld

Wat een verrassing toen ik vanmorgen wakker werd! Er was vannacht zeker zo'n 20 cm sneeuw gevallen, waardoor alles weer bedekt was onder een dikke, witte deken. Meteen ook geen gladde straten meer, hoewel dat natuurlijk een kwestie van tijd is.



Robin stond echt tot zijn oksels in de sneeuw. Maar leuk dat hij het vindt! Hij moet springen om erdoor te komen, net alsof hij door de golven springt. En als hij terug naar binnen komt, zitten zijn poten en snuit (ja, hij wroet met z'n snuit in de sneeuw) helemaal vol met sneeuwklonten. Die gaat hij dan lekker op z'n gemak eruit trekken. Uiteraard liggend op het kleed. Lekker nat...

Het leek me een mooi moment om nog eens z'n nieuwe trui aan te trekken. Misschien dat meneer het met deze kou toch wel zou gaan waarderen, zo'n lekker wolletje. Meteen met z'n rubber kip gaan spelen om 'm een beetje af te leiden. Leek te werken, want hij had nergens erg in. Tot hij uitgespeeld was en vervolgens zeer geirriteerd over het kleed begon te schuren. Toch maar weer uitgetrokken dus. Maar dit keer natuurlijk wel eerst een fotootje gemaakt!





18 december 2010

Welkom terug Oilily

Het faillissement van Oilily kwam voor vele liefhebbers volkomen onverwacht. Begin 2009 werden alle 300 eigen winkels die Oilily op dat moment wereldwijd bezat, gesloten en leek er een einde gekomen te zijn aan het Nederlandse merk met de bontgekleurde mode en accessoires. Maar niets is minder waar! Oilily is terug van weggeweest. Het merk is sinds mei dit jaar weer in handen van de familie Olsthoorn, die met frisse moed aan de slag ging om een nieuwe collectie kinderkleding te ontwerpen. Voorlopig is de kleding alleen verkrijgbaar via de webshop en in een aantal kinderkledingwinkels.


 Het is wel de bedoeling dat er op termijn weer hele Oilily winkels komen, maar we zijn allang blij dat die vrolijke spulletjes weer gewoon te koop zijn. De kleding vond ik altijd nogal duur, maar de tassen en sjaals oefenden een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me uit. Zo is er nu een nieuwe tassenlijn verschenen met de geweldige naam 'Ladybird'. In verhouding tot de tassen van PIP is Oilily prijzig, dus in dat opzicht is er weinig veranderd. Maar de print van vogels en, uiteraard, lieveheersbeestjes, tegen een licht blauwe achtergrond is helemaal leuk. Dus... welkom terug Oilily!


   

10 december 2010

Kerstsfeer snuiven

Vandaag was het weer tijd voor ons halfjaarlijkse bezoek aan Intratuin Halsteren. We gaan altijd aan het begin van de lente om de nieuwe plantjes te bekijken en vrolijke spulletjes voor pasen te shoppen, en we gaan elk jaar een paar weken voor kerst om lekker in de kerststemming te komen.

Bij aankomst bleek de voormalige koffiehoek omgebouwd te zijn tot een modern en ruim restaurant. Aangezien onze koffie met 'applepoint' een belangrijk deel uitmaken van de Halsteren traditie, geen onbelangrijke constatering. Groot voordeel is dat we nu al bij binnenkomst meteen aan het gebak kunnen. Je moet natuurlijk goed op krachten komen voor al dat shoppen dat je te wachten staat! We waren aangenaam verrast met het uitgebreide assortiment gebak; van verschillende soorten muffins tot pecanbroodjes, appeltaart en warme wafels. Het maakte de keus niet bepaald eenvoudig, maar doorzetters als we zijn, hebben we ons er moedig doorheen geslagen. Oftewel, we namen er elk twee.



Omdat ik elk jaar opzie tegen het uit de knoop halen van mijn kerstboomlichtjes, heb ik een nieuwe set aangeschaft. Het zijn hele kleintjes en ze zitten op een lijn in plaats van op een lus. Je hoeft ze ook niet vast te maken. Al met al een hele verbetering. Ik weet natuurlijk nog niet hoe ze volgend jaar uit de doos te voorschijn komen, maar nu ging het ophangen in elk geval een stuk sneller dan normaal.

In Halsteren hebben ze een grote afdeling met dierenbenodigdheden, waar ik altijd mijn ogen uitkijk. Wandelwagens voor de hond, kattenkrabpalen in de vorm van complete bomen of kastelen en een hele verzameling halsbanden en speeltjes. Dit keer hadden ze ook een soort design kattenslaapplekken. Zo leuk! Past niet echt bij mijn spullen, maar bij mijn broer zou het super staan! Nu alleen nog een kat natuurlijk.



Voor Robin heb ik een beige kabeltrui gekocht. Jaren geleden zag ik een hond bij Harrods met een rode koltrui aan. Dat stond zo leuk en stoer, dat wilde ik ook. Sindsdien kijk ik altijd bij webshops of ik een leuke en vooral ook betaalbare zie. Mijn hond loopt echt niet in jurkjes (het is per slot een ventje!) en ik hou ook helemaal niet van halsbandjes met strass steentjes enzo. Maar deze kon ik gewoon niet laten liggen. De foto houden jullie nog even tegoed, want na de trui tien minuten aangehad te hebben, werd meneer zo mopperig, dat ik 'm toch maar weer uitgedaan heb. Vast een kwestie van wennen (hoop ik).  

Inmiddels staat mijn boom in vol ornaat te schitteren met z'n piepkleine lichtjes en, zoals gewoonlijk, propvol ballen, strikken en harten. Dit jaar heb ik voor het eerst wat pastels met het rood gemixd, waardoor het allemaal wat 'PIP-iger' is geworden. De kaarsen zijn aan, de kaneelkerststerren liggen klaar om gegeten te worden met een grote beker koude melk, en op de achtergrond klinkt mijn favoriete cd met Ierse kerstmuziek van Moya Brennan. Genieten!






06 december 2010

Dag Sinterklaasje

Omdat 5 december dit jaar op een zondag viel en we dus de volgende dag weer allemaal aan het werk moesten, besloten we het heerlijk avondje maar gewoon een dagje eerder te vieren. Ik woon nu bijna een jaar in deze flat in Rotterdam en met het vieren van Sinterklaas is mijn stek echt helemaal ingewijd. Mijn zus kwam vanuit Oud-Beijerland en bleef het weekend bij mij logeren. Mijn broer en zijn vriendin kwamen met de auto vanuit Den Haag en gezien het weer had ik er al rekening mee gehouden dat ook zij in Rotterdam moesten blijven slapen. Maar gelukkig stopte het 's avonds eindelijk met sneeuwen en konden ze gewoon terugrijden naar hun eigen bedjes.


Toen mijn ouders nog leefden was Sinterklaasavond het absolute hoogtepunt van het jaar. We deden af en toe wel aan surprises en ook gedichten vol verholen kritiek kwamen geregeld langs, maar centraal stonden toch wel de kadoos. We waren ons terdege van onze pure hebzucht bewust en spraken van een 'asociale berg', waarmee de enorme stapel pakjes werd bedoeld. Elk jaar zeiden we dat we toch echt wat moesten minderen, maar elk jaar werd het eigenlijk alleen maar meer. Niks lootjes trekken; iedereen kocht gewoon voor iedereen, zonder afgesproken limiet. En altijd begonnen we eerder dan afgesproken. Als iedereen eenmaal zijn gekochte kadoos op de berg had gelegd en we de stoelen en de bank zo hadden neergezet dat de pakjes alle ruimte hadden en wij er met z'n allen in een soort kring omheen konden zitten, begonnen we stuk voor stuk om de berg heen te drentelen. Net zolang tot mijn moeder voorstelde om dan maar gewoon vast te beginnen met uitpakken. Mijn vader wilde het liefst 's middags al beginnen en wij vonden het natuurlijk allang best.

Na het overlijden van mijn ouders werd december, dat normaal altijd de gezelligste maand van het jaar was, ineens de moeilijkste periode. Het contrast met de gezelligheid van thuis was nu zo groot, dat we alledrie de neiging hadden om maar helemaal niks meer te vieren. Het zou immers toch nooit meer hetzelfde zijn. En dat zal klopt; nooit zal Sinterklaas meer zijn wat het vroeger thuis was en nooit zullen de kerstdagen nog zijn zoals ze waren toen mijn ouders nog leefden. Maar we zijn toch vanaf het allereerste jaar doorgegaan met alles vieren. Als we dat namelijk niet meer doen, is het gemis nog veel sterker. Niet alleen mis je dan je ouders, maar ook ontneem je jezelf en elkaar die feestdagen die je juist zo leuk vond.


Daarom vieren we Sinterklaas nu anders. We zijn onze eigen tradities begonnen. Mijn zus, mijn broer, zijn vriendin en ik kopen kadoos voor elkaar voor een afgesproken bedrag en pakken die zo mooi mogelijk in. Op Sinterklaasavond eten we met elkaar en na het openmaken van de pakjes, spelen we de hele avond spelletjes. Lekkere hapjes erbij en veel lachen. Ja, het is anders, en natuurlijk verlang ik nog terug naar hoe het vroeger was en mis ik mijn ouders. Maar al kost het soms wat moeite, we maken er wat van en gaan ervoor! Ik denk dat mijn ouders trots op ons zouden zijn.