30 september 2010

Appelkrans

Laatst vond ik bij Xenos een zakje schattige mini-appeltjes. In woonbladen had ik vorig jaar al foto's gezien van kransen gemaakt van cranberry's en kleine (echte) appeltjes, die ik graag zelf zou willen maken. De mini-appeltjes leken me daar wel geschikt voor, want dan heb je ook geen gedoe met rottend fruit waardoor je je krans te snel weg moet gooien.

Ik wist alleen niet zeker of het zou lukken om door de plastic appeltjes heen te prikken. Maar dat bleek makkelijker dan ik dacht, want ze zijn van piepschuim. Ik had geen stevig ijzerdraad in huis, maar nog wel een metalen kledinghangertje. Je weet wel, zo eentje van de stomerij. Even flink buigen met een stel tangetjes en toen had ik 'm in model. Appeltjes eraan rijgen, uiteinde ombuigen en klaar! Door de haak van de kledinghanger kun je 'm ook makkelijk ophangen.





Het werkt trouwens ook heel goed met klimop. Je hoeft de hanger dan niet door te knippen, een beetje in model buigen is genoeg. Omwikkelen met verse klimop en je hebt een leuk groen hart. Het kan natuurlijk ook met ander groen, maar klimop wikkelt wel lekker, droogt mooi op en is makkelijk verkrijgbaar.


27 september 2010

Hiep hiep

Gek hoe een weekend soms zoveel langer lijkt te duren als je veel hebt gedaan of niet thuis bent geweest. Mijn weekend begon vorige week al op vrijdag, omdat ik die dag vrij had genomen vanwege mijn verjaardag. Hond en ik zaten al om tien uur in de trein richting Den Haag, klaar voor een gezellig weekendje met mijn zus, mijn broer en zijn vriendin. In de trein kwam ik erachter dat ik mijn telefoon thuis had laten liggen. Niet zo handig, zeker niet op je verjaardag. Maar goed, vroeger hadden we ook geen mobiele telefoons, dus zo'n vaart zou het niet lopen. Maar voor iedereen die een sms heeft gestuurd of een voicemail heeft ingesproken, sorry!

In Den Haag wachtten me slingers en homemade cupcakes, dus ik voelde me meteen helemaal jarig. De cupcakes van Shia waren eigenlijk te mooi om op te eten, dus die foto's wil ik jullie niet onthouden.








 
Ook wat kadoos betreft heb ik niks te klagen. Allerlei moois van Greengate, een superdikke dvd box van Inspector Lynley, een doos vol heerlijk geurende Sabon spulletjes... ik ben super vewend. Met de geweldige cupcake 'kerstballen' van Greengate sta ik te popelen tot het kerst is en ik ze in de boom kan hangen. Tot die tijd liggen ze in de la, waar ik ze af en toe even uithaal om er stilletjes vast van te genieten.




's Avonds heerlijk (teveel) sushi gegeten bij Sumo. Verder veel geshopt, gewandeld met Robbedoes bij park Clingendael en lekker dom met elkaar voor de tv gehangen, en dat alles uiteraard ook onder het genot van veel en lekker eten. Dat is Dick en Shia wel toevertouwd, dus ook op dat vlak ben ik zeker niks tekort gekomen. Het zal niet meevallen om deze week weer af te kicken van de drop, chocola en cupcakes.



Ook op kantoor was onze kamer vanmorgen vrolijk versierd met slingers en ballonnen. Daar word je toch meteen vrolijk van? En dan kreeg ik van mijn lieve collega's ook nog een schattig notitieboekje van PIP. Wat kennen jullie me toch goed! Thanx allemaal voor zo'n geweldige verjaardag!


23 september 2010

Leg neer die bal!

Je moet als Rotterdammer minstens een keer een bekroonde bal gehakt hebben gegeten bij De Ballentent. Tenminste, dat beweert mijn oom. Vandaar dat ik gisteren met mijn oom en tante 'een balletje' heb gegeten in deze zogenaamde 'havenkroeg' aan de Parkkade. En eerlijk is eerlijk, die bal mocht er wezen! Een balletje zo ik het niet willen noemen, want deze door het AD geprezen gehaktbal is fors aan de maat. Lekker in wat jus, maar toch niet te vet.



Maar als bittergarnituur wat aan de grote kant wellicht. Toch zijn we na deze enorme 'snack' nog gaan eten bij The Harbour Club. Alleen een klein gerechtje, namen we ons voor. Maar na de sushi vertelde een blik op de dessertkaart me al dat het daar niet bij zou blijven. IJs en pudding, daar geef ik niks om, maar cheesecake... En net als de sushi, stelde deze lekkere jongen niet teleur. Niet zo zoet als ik had verwacht, maar absoluut erg lekker.

De locatie van The Harbour Club is echt perfect; pal aan de rand van het park bij de Euromast. Gisteren was het een schitterende, zonnige herfstdag en zelfs 's avonds was het nog warm genoeg om buiten te kunnen eten. Waarschijnlijk een van de laatste keren dit jaar. Vanaf het terras kijk je zo het park in, waar de bladeren al mooi aan het verkleuren zijn en de zon tussen de bomen doorschijnt. Een prachtig stukje Rotterdam!


Morgen ben ik jarig, maar ik ben al aardig verwend. Van mijn oom en tante heb ik mijn kado al gehad: een Lampe Berger met een grote fles olie in sinaasappel-kaneel geur erbij. Het is een mooi klassiek, vierkant model met dikke zilveren dop. Ik vind kaneel zo'n heerlijke herfstgeur en dan te bedenken dat mijn hele woonkamer er strakjes naar ruikt. Helemaal gezellig.



Morgen heb ik een vrije dag genomen, dus op kantoor heb ik vandaag vast mijn verjaardagsbloemen gekregen; een prachtig roze boeket met gerbera's en rozen. Ik zal er alleen pas maandag van genieten, want ik ga het weekend naar Den Haag om mijn verjaardag daar te vieren met mijn broer, zijn vriendin en mijn zus. Heb er helemaal zin in!

20 september 2010

Vergelijkend warenonderzoek

Een tijdje geleden heb ik uitgebreid geblogd over cupcakes. Maar natuurlijk kun je je pas echt een oordeel vormen na gedegen veldwerk. Tijd voor vergelijkend warenonderzoek dus.

Sinds een paar weken verkoopt de Bijenkorf Lily's cupcakes. Groot was echter mijn teleurstelling toen ik na het betalen van 9 euro een doosje in mijn handen kreeg met vier minuscule cakejes. Zoiets kun je ook niet op een gebaksbordje aan je gasten serveren. Je moet er minstens een stuk of tien hebben om een bordje te kunnen vullen. De smaak was bovendien niet heel bijzonder, maar ook dat kan te maken hebben met het kleine formaat. Je stopt 'm zo in je holle kies en is dus weinig bevredigend. Zeker voor dat geld (2,25 euro per stuk).


Mijn eerste indruk van Lily was dus niet zo enthousiast. Des te groter de verrassing toen ik afgelopen zaterdag bij Dudok een sparkling vanilla cupcake bestelde en ik een aanzienlijk groter cakeje kreeg voorgeschoteld. Ik moet zeggen dat zo'n flinke jongen al meteen een goede indruk wekt. Maar dan de smaak! Ik zeg het niet snel, maar dit was een ware smaaksensate! De zoete, dikke topping die doet denken aan de centimeters dikke icing op de Harrod's taarten die we vroeger met kerst bij mijn oma aten (helaas verkoopt Harrod's ze niet meer...), gecombineerd met het stevige deeg van het cakeje zelf... heerlijk! Gewoon perfect, niks meer aan doen. Echt elke hap is 'pure bliss', daar kan niks tegenop. En dat voor slechts een paar dubbeltjes meer dan de mini's van de Bijenkorf. Naast Dudok kun je ook alle Dudok taarten en cupcakes kopen om mee naar huis te nemen, dus je kunt er ook op je gemak thuis van genieten. En en mag natuurlijk ook.

Na zo'n succes maakt een volgend exemplaar natuurlijk weinig kans, maar ach, voor de wetenschap offerde ik me op en besloot ook Alice's cupcakes aan een test te onderwerpen. Sinds kort heeft de amerikaanse Alice in Cakeland een winkel aan de Van Oldenbarneveldstraat. Tijd voor een bezoekje.


Een jurk van cupcakes in de etalage, knalroze muren en vitrines met verschillende smaken cupcakes. Size does matter, dus daar zullen we het maar als eerste over hebben. Ze zijn niet enorm groot, maar gelukkig wel wat groter dan de Lily's van de Bijenkorf. Toch ook niet erg leuk te presenteren op een normaal gebaksbordje. Misschien dat je daarom overal die speciale cupcake standaards ziet?


's Avonds bij de thee volgde de smaaktest. We hadden een cupcake met witte chocolade topping. Wat direct al opviel, was dat de topping meer de vorm had van een toefje dan van een cakeje bedekkende laag glazuur. Ook de textuur was anders; een beetje korrelig, alsof je de suikerkorreltjes nog kon proeven. De cake was wat luchtiger dan die van Lily's. Best lekker, maar het deed me te erg denken aan een muffin. Ik vond juist de combinatie van de zware, compacte cake met zoete icing zo lekker. Bij Alice was er van alles minder; minder cake, minder topping, minder voldoening.


Echt, hij was zeker niet vies en natuurlijk ligt het ook aan de smaak die je kiest. Er zijn ook vast mensen die de voorkeur geven aan zo'n kleinere, lichtere variant. Maar voor mij zijn de onderzoeksresultaten duidelijk en komt de sparkling vanilla cupcake van Lily's als beste uit de bus!



Daar zit een luchtje aan

Zoals jullie weten ben ik een grote fan van de Rotterdampas. Ik ben dan ook lid van de gratis lastminute service, waarbij je elke week een of twee e-mails ontvangt met een last minute aanbieding. Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ik nog weinig gebruik heb gemaakt van deze deals, omdat het meestal gaat om filmkaartjes voor zaterdagochtend of maandagavond, of om dingen die ik gewoon echt niet interessant vindt, zoals sportevenementen of festivals. Maar vorige week vond ik een aanbieding in mijn mailbox die ik wel heel leuk vond; een gratis geurworkshop bij de nieuwe beautyzaak Bibou in de Pannekoekstraat.

Helaas houden meer Rotterdammers van gratis workshops, dus was het ontzettend druk zaterdag. De sessie voor mij was uitgelopen, dus hebben ze twee groepen gecombineerd. Met als resultaat een groep van 21 mensen die met z'n allen op krukjes om een tafel gepropt zaten. De oprichtster van Bibou, een tenger en aardig typeje, vertelde heel enhousiast over de verschillende geuren en hoe je die kunt combineren. Ik kon toch de associatie met passages uit Das Parfum niet helemaal onderdrukken. Overigens een smerig, maar briljant boek (en verfilming), maar dat terzijde.


Daarna mochten we zelf aan de slag. We kregen elk een klein flesje jojoba olie, waar we zo'n 15 druppels etherische olie bij mochten doen. We konden daarbij kiezen uit geuren als vanille, gras/appeltjes, lavendel en sinaasappel. Heel leuk om te merken hoe een druppeltje van iets de totale geur weer compleet anders kan maken. Jammer dat het zo druk was dat je bijna moest vechten om een bepaalde fles in handen te krijgen, want daardoor had je weinig gelegenheid om echt op je gemak een goede combinatie te maken. Ik was al blij als ik een lekkere geur te pakken kreeg en mikte er dan maar op goed geluk wat van in mijn flesje.


Bovendien werd er het een en ander gemorst, waardoor je handen en alles om je heen zo sterk rook dat je niet meer goed kon ruiken hoe je eigen parfum op je huid rook. De workshop duurde ook maar een half uur, dus het was ook allemaal snel snel. Maar goed, het was natuurlijk gratis, dus al met al toch erg leuk om een keer te doen. Misschien leuk om eens een uitgebreide workshop (anderhalf uur, kleine groep) te volgen met een stel collega's?


Je kunt je eigen brouwsel ook laten mengen met een neutrale bodylotion of douchegel, zodat je echt je eigen, unieke geurlijn krijgt. Over mijn eigen nogal zware, zoete luchtje heb ik nog wat gemengde gevoelens, dus ik of ik me daar nou helemaal in wil hullen... en of ik mijn collega's dat aan wil doen? Ik wacht er nog maar even mee.


Bij Bibou verkopen ze gelukkig ook allerlei kant en klare geparfumeerde smeerseltjes. Bovendien kun je er terecht voor allerlei fijne lichaams- en gezichtsbehandelingen.


16 september 2010

Toffels troef

Nu het weer is omgeslagen en het een beetje kil begint te worden in huis 's avonds, heb ik mijn pantoffels weer uit de kast gehaald. Al van kinds af aan ben ik een pantoffelmens. Dat komt vooral omdat ik een vreselijke hekel aan blote voeten heb. Niet alleen bij mezelf, maar ook bij anderen. Ik vind voeten over het algemeen niet bepaald een fraai onderdeel van het menselijk lichaam en heb er dan ook niks op tegen om die lekker weg te stoppen in sokken of pantoffels. Bovendien vind ik op blote voeten lopen onaangenaam. Het voelt zo koud en rommelig, vreselijk. Zelfs 's zomers heb ik liever iets aan mijn voeten, al zijn het maar teenslippers. En nu het weer frisser wordt, is er niks zo lekker als thuis je natte laarzen uittrekken en heerlijk een paar warme, zachte pantoffels aanschieten.


Als kind had ik altijd van die enorme sloffen met beestenkoppen of tijgerpoten. Maar eigenlijk was dat meer omdat ik ze zo leuk vond dan omdat ze zo comfortabel waren. De zool was heel dun en was in een mum versleten, terwijl de bovenkant heel groot en zwaar was. Menig keer heb ik bijna mijn nek gebroken als ik weer eens struikelde op de trap door die enorme sloffen.

Mijn oma was een ster in alles wat met handwerken te maken had. Zij breidde altijd lange 'bedsokken' voor ons met restjes wol in alle kleuren van de regenboog. De sokken liepen bij de teen in een punt, wat niet echt een goede pasvorm gaf, en je kon ze aantrekken met een gehaakte veter. Toch zou ik er heel wat voor geven om nu nog eens echte 'oma bedsokken' aan te kunnen trekken.

Mijn zus zweert bij de wollen pantoffels van Giesswein. Toen zij ze een aantal jaar geleden kocht, ben ik gegaan voor een paar grijze slippers van Scapa. Best lekker, maar door een wat te hoog voetbed bij de hiel heb je altijd het gevoel dat je bij elke stap omhoog veert. Oftwel, ik draag ze niet zo vaak. De Giessweins van mijn zus daarentegen zijn hard aan vervanging toe, omdat ze ze werkelijk altijd draagt. En voor haar is dat heel wat, want zij liep altijd graag op blote voeten in huis. Misschien moet ik ze dus ook maar eens proberen?
Maar wat ik elke dag draag, zijn mijn Isotoners; pantoffels die eruit zien als balletschoentjes, maar dan met een rubberzool. Ik heb ze voor het eerst jaren geleden in Londen gekocht. Bij Marks en Spencers had ik zo'n typisch engelse pon met bloemetjes gekocht en de blauwe badstof pantoffels leken me er wel leuk bij. Na een keer dragen was ik verkocht. Ik heb later ook eens een satijnen paar gekocht, ook voor bij een nachtjapon. Heel mooi, maar stukken minder comfortabel. Die liggen dan ook nog bijna ongedragen in mijn kast. De blauwe sloffen heb ik helemaal opgedragen.

In de jaren die volgden heb ik nog een heel stel versleten. Twee jaar geleden was ik een week in New York, waar ik een heerlijk grijs paar heb gekocht. Isotoner is niet heel goedkoop voor zo'n simpel slofje, maar de kwaliteit is echt super. Ik heb de grijze sloffen nu aan en ze zijn nog net zo mooi als toen ik ze kocht. Door de rubber zool slijten ze bijna niet, zelfs niet op het terras of op de houten vloer, en als ze vuil worden, gooi ik ze gewoon in de wasmachine.  

Ondanks mijn grote liefde flirt ook ik weleens met andere sloffen. Zo heb ik mijn oog vorige winter laten vallen op de gebreide sloffen die ze bij de Bijenkorf verkopen. Weet niet precies welk merk het is, maar ze zien er zo gezellig uit. Grof gebreide kabels met een knoop opzij, in een slipper model of als hoge sok/laars.


Ik vind van die sokachtige modellen sowieso erg leuk. Ben alleen een beetje bang dat de wol kriebelt. Maar leuk zijn ze absoluut!



Er is zoveel keus op pantoffelgebied en het staat zo heerlijk kneuterig. Laat de winter maar komen. Lekker iedereen de toffels aan en op de bank met een kop warme chocolademelk!