26 december 2011

Dag Kerst!

Wat vliegt de tijd. Weken kijk je ernaar uit, ben je bezig met het versieren van de hele boel... en hup, dan zijn de kerstdagen alweer voorbij. Maar wat was het weer gezellig! Gisteren zijn we naar mijn broer en zijn vriendin geweest in Den Haag. Robin mocht mee omdat we bleven slapen, dus die was helemaal blij. Lekker even weg van de katten, alle aandacht voor hem. Hij zorgde natuurlijk dat hij in de buurt van de keuken was om eventuele gevallen hapjes snel en efficient op te ruimen. Laat dat maar aan Rob over.


Voor we gingen gourmetten, wat toch nog altijd ideaal is omdat je allemaal zo lekker bezig bent en kan eten wat je wilt, hebben de dames het toetje gemaakt; cakepops. Schijnt een soort nieuwe rage te zijn als opvolger van de cupcakes. Je maakt een soort balletjes (of andere vormpjes) van cake, stopt ze kort in de vriezer om hard te laten worden en vervolgens kun je ze versieren. In de vloeibare chocola of witte glazuur dopen en dan kun je los met glitters, snoepjes, marsepein en fondant. Ik was echt verbaasd hoe snel je met wat gekleurde marsepein en wat vormpjes een leuk minitaartje kunt maken. Over het algemeen worden de cakepops op een soort lollystokjes gezet, maar je kunt ze ook in een klein cupcakehoudertje doen zodat je dikke bonbons hebt. Pakjes met strikken, versierde kerstboompjes, christmas puddings, versierde ballen... we hebben ons echt uitgeleefd. Het is behoorlijk verslavend kan ik zeggen.



En toen had ik ze nog niet geproefd! Eerlijk gezegd had ik verwacht dat ze wat droog zouden zijn. Meer voor de show dan voor het lekker zeg maar. Niet dus. Ze waren lekkerr, echt heerlijk! Heel machtig natuurlijk, vooral die met chocola, maar ze doen niet onder voor een bonbon. Echt super!



Voor we 's avonds naar bed gingen, hebben we de kadootjes onder de boom uitgepakt. We geven normaal geen kadoos met Kerst, maar dit jaar hadden we allemaal voor elkaar een boek gekocht. Voor mij natuurlijk het perfecte kado. Nu heb ik dus heerlijk drie dikke boeken naast de bank liggen, klaar om de komende dagen gelezen te worden. Wat is er lekkerder dan dat?



Van de moeder van Shia kreeg ik een schattige mok van Greengate, met mooie lepeltjes en vorkjes en lekkere thee van Betjeman & Barton. Leuk als mensen je smaak zo goed kennen en iets geven dat zo bij je past. Thanks Santa!!



Inmiddels zijn Rob en ik weer thuis en hangt de hele beestenbede slaperig op de bank. Daantje was voor het eerst een nacht alleen. Was toch een beetje ongerust over m'n kleine mannetje. Toen ik thuis kwam stonden ze alledrie achter de deur te wachten, zo schattig. Daantje viel net van het ene op het andere moment in slaap tegen m'n been, zo met z'n koppie achterover. Ik maak mezelf wijs dat hij me gemist heeft en toch een beetje blij is dat ik er weer ben...


Ik hoop dat jullie ook allemaal genoten hebben van de kerstdagen. Nog een paar dagen en het jaar zit er weer op. Dan is het op naar 2012!



21 december 2011

Ierse Kerst met Moya Brennan

Al in september hebben we kaarten gekocht en zondagavond was het zover; 'An Irish Christmans' met Moya Brennan in de Doelen. Van te voren lekker pasta gegeten bij La Borsa en toen door regen en wind naar de Doelen.

Afgezien van de dame voor ons die nogal vreemd en onritmisch mee zat te deinen met de muziek, konden we alles prima volgen, dankzij mooie plaatsen in het midden van de zaal. Moya tradt zoals gebruikelijk op met Cormac de Barra (harp & vocals) en Sinéad Madden (viool & vocals), en werd voor deze gelegenheid ook begeleid door het Metropole Orkest. Indrukwekkend, maar wat mij betreft is Keltische muziek toch het mooist met enkel viool en harp. Vooral de harde trompetten pasten er naar mijn idee totaal niet bij en overstemden af en toe de zang volkomen. Het orkest mag van mij dan ook volgende keer thuisblijven.

Voor wie Moya Brennan niet kent: deze Ierse zangeres is de zus van Enya met wie ze samen in de band Clannad zong. Moya bracht in 1992 haar eerste solo cd uit. Benieuwd naar haar muziek? Bekijk dan onderstaand filmpje. Het filmpje eronder is een documentaire over Moya.





11 december 2011

De kerstboom, hij staat weer!

Kom maar op met die kerst, ik ben er helemaal klaar voor. De boom staat, de lichtjes branden en mijn rode Greengate plaid ligt over de bank. Met de kerst cd van Michael Buble op de achtergrond zit ik helemaal kerstig te zijn, omringd door een slapende hond en 3 slapende katten (waarvan er eentje flink snurkt). Wat wil een mens nog meer?



De kerstboom optuigen is niet iets wat je even tussendoor in een verloren uurtje kan doen. Eerst moet de boom uit de kelder gehaald en boven in elkaar gezet worden. Een vervelend werkje waar je vieze, droge handen van krijgt omdat je alle takken in model moet buigen. Daarna volgen de lichtjes. Een karwei waar ik vroeger zo een uur zoet mee was. Ik heb wat op die stomme lampjes zitten schelden zeg, als ze weer eens zo erg in de war zaten dat ik de draad het liefst met een schaar had doorgeknipt. Maar sinds vorig jaar kosten de lampjes me nog geen 10 minuten tijd! Ik heb eindelijk een snoer dat gewoon 1 recht stuk met lichtheid in plaats van zo'n onhandige lus, die wel in de war MOET gaan. In het Engels heten het faire lights, dat klinkt zoveel leuker, vind je niet? Past ook veel beter. De lichtjes van tegenwoordig zijn ook zoveel kleiner en fijner dan die joekels van vroeger.



Na de lichtjes kan het echte werk beginnen. Ik vind het altijd een groot feest om een voor een de versieringen uit de doos te halen. Vaak was ik vergeten dat ik ze had, dus is het steeds weer een verrassing wat er allemaal tevoorschijn komt. Net als altijd hangt mijn boom prop- en propvol. Ballen, kralenkettingen, strikken, paddestoelen, cupcakes... ze moeten er allemaal in. En dan natuurlijk de versieringen met herinneringen; het handtasje dat ik bij Harrods heb gekocht, het hobbelpaardje dat van mijn moeder was, het teddybeertje dat thuis bij mijn ouders in de boom hing, de kleine ark van Noach die ik van mijn zus heb gekregen... Zo wordt een kerstboom zoveel meer dan zomaar een versierde boom. Het is een persoonlijk stukje geschiedenis vol mooie herinneringen.








09 december 2011

Kerstshoppen in Halsteren

Net als elk jaar na Sinterklaas, zijn we vandaag voor onze halfjaarlijkse trip naar Halsteren geweest. Daar bevindt zich namelijk de grootste Intratuin van Nederland, en vooral rond kerst hebben ze daar heel veel leuks. Er is ook een groot restaurant bij waar ze heerlijke broodjes en smiksels verkopen, dus tijd zat om na te denken over alles wat we in de kar hebben gegooid maar waarvan we niet zeker weten of we het nou moeten kopen of niet.




Dit jaar was de buit bijzonder groot. Hoewel mijn kerstboom vorig jaar echt al erg vol zat, is het me toch weer gelukt extra versieringen te vinden. Ik zag bij Intratuin een boom versierd met licht roze en licht groene ballen, wat echt een mooie combi is. Heel CK ook. Dus hup, een setje groene ballen in de kar.



 Ik vond ook een groot tinnen huisje voor waxinelichtjes, waarnaar ik al zo lang op zoek ben. Witte kon ik wel vinden, maar de twee die ik al had, zijn zwart, dus dat staat niet zo leuk bij elkaar. Die ik nu heb gekocht is donkergrijs, dus dat kan best. En hij was nog heel betaalbaar ook, in tegenstelling tot de huisjes die je wel in Scandinavische webshops of bij Riverdale ziet.

 Na Intratuin rijden we altijd langs Dinteloord waar een Action zit. Steeds weer verbazen we ons over de lage prijzen en komen dan met tassen vol koopjes naar buiten. Zo ook dit jaar. Ik vond er een doos paddestoeltjes voor in de boom, die bij Greengate zo'n 15 euro kosten en hier slechts 2 euro. Ze hadden ook leuke cupcakes, zoals ik al gezien had bij Janouk van Friemels en Frutsels, maar daar heb ik vorig jaar al wat van gekocht bij Greengate en Blokker. Wel vond ik nog een leuke roze kralenslinger voor 75 cent (!) en een doosje pastelkleurige ballen, die bij thuiskomst menukaarthouders blijken te zijn. Maar met een strikje eraan kunnen ze ook prima in de boom.


Kortom, we zijn weer niet met lege handen teruggekomen. Alle spullen liggen nu klaar om morgen in de boom gehangen te worden. Ben benieuwd of alles erin past... Foto's volgen!


04 december 2011

Nieuwe huisgenoot

Het spijt me dat ik een tijdje niks van me heb laten horen. Ik zal het meteen goedmaken door een leuk nieuwtje met jullie te delen; huize Stadsmuis heeft een nieuw gezinslid! Katertje Daantje is donderdag bij ons komen wonen. Een week eerder was ik al bij het nestje gaan kijken. Een collega had 3 rode katertjes en 1 zwart poesje beschikbaar en ze zocht snel een goed adres voor de kittens. Ik heb totaal geen ervaring met huis- tuin- en keukenkatten, dus was een beetje terughoudend. Bovendien vond ik dat mijn club met 2 katten en 1 hond wel compleet was.


Maar ja, als je dan gaat kijken en je ziet die kleine mormeltjes met die schattige koppies... dan ben je verkocht. Ik wilde er toch eerst even goed over nadenken en na een avond vreselijk twijfelen, besloot ik het niet te doen. Een collega nam het zwarte poesje. Na het weekend hoorde ik van haar allemaal positieve verhalen en begon meteen weer te twijfelen. Toen ik hoorde dat een andere collega een van de rode katertjes had genomen, sloeg de paniek toe. Wat als ze nou 'mijn' katertje had gekozen? Mijn Daantje? Dat bleek gelukkig niet zo. Maar het had niet veel gescheeld, want zij vond Daantje het leukst. Maar omdat haar kinderen een andere leuker vonden, hebben ze uiteindelijk die genomen. Pfff, opluchting. Maar ja, het zou natuurlijk een kwestie van tijd zijn tot Daan ook weg was.

En dus zit Daantje nu hier bij mij thuis op de krabpaal. Het was even wennen in het begin, want vooral de hond vond hij helemaal niks. De eerste avond kwam Daan niet uit zijn reismand op tafel en blies naar Robin en de katten. Inmiddels gaat dat een stuk beter. Robin vindt hij nog steeds eng, maar dat weerhoudt hem er niet van om door het huis te wandelen. Hij is ontzettend speels, eet als een dijker en maakt geluidjes alsof hij een soort buitenaards wezentje is. Echt, zulke geluiden heb ik nog nooit uit een kat horen komen. Een dag lang was hij zo stil als wat, maar zijn vocabulaire breidt zich met de dag uit.


 Boots bewaart afstand, maar is vanaf het begin wel nieuwsgierig naar Daan. Hij gromt ook niet, zoals ik had verwacht. Pippa vindt het vooral eng en blijft uit de buurt. Vandaag is ze voor het eerst weer in de woonkamer en komt ze weer knuffelen. Robin gedraagt zich over het algemeen keurig. Hij laar Daantje met rust als hij blaast en blaft bijna niet meer tegen hem. Maar soms is de verleiding toch te groot en wil hij dat kleine wezentje toch eens van dichtbij bekijken. Beetje naar happen, zoals hij met Pip altijd doet. Maar daar is Daantje niet van gediend. Als een kleine cobra sist en blaast hij dan, wat het soms bij Rob alleen nog maar leuker maakt om zijn kop dichterbij te steken. Maar meestal druipt hij af en gaat in zijn mand liggen. Ik ben echt trots op mijn jongens (en meisje)!


Daantje is zo'n klein guppie, ik ben constant bang om op hem te gaan staan. Er zijn ook ontelbare plekken waar hij zich kan verstoppen. Zo zat hij vanmorgen op de grond in de keuken toen ik daar mijn ontbijt klaarmaakte en ineens zag ik hem niet meer. Dankzij zijn  blieb-geluidjes had ik al snel door dat hij achter de onderrand van de keukenkastjes was gekropen. Nooit geweten dat je daar in kan, maar er blijkt een dun spleetje te zijn waar die kleine muis zich doorheen heeft weten te wurmen.



Volgende week ga ik de kerstboom neerzetten. Ik vrees met grote vreze, want Daantje zou weleens zo'n katje kunnen zijn die de boom inklimt en de ballen eruit slaat. We gaan het zien...

19 november 2011

Niks beter dan een Engelse kerst!

Na de Noorse kerstmarkt van vorige week, ben ik vandaag naar de kerstmarkt in de Zweedse kerk aan de Parklaan geweest. Vorig jaar ben ik hier ook geweest en was toen echt verrast door de mooie ruimtes met veel hout en glas in lood. Vooral de bibliotheek is heel gezellig en ouderwets. Als je toch in zo'n gebouw zou kunnen wonen... geweldig.


De kerstmarkt was opnieuw niet erg groot, maar wel leuk. Buiten werden broodjes worst en een soort gluhwein verkocht, wat heerlijk rook. Binnen, in de bibliotheek, waren tafels met Zweeds houtsnijwerk en gebreide kerstdecoraties. Helaas geen dalan paardjes dit jaar. Die typisch Zweedse, beschilderde houten paardjes vind ik altijd zo leuk en ik was echt van plan er dit keer eentje te kopen. 

In de zaal boven waren tafelkleden, vilten versieringen, kaarten en glaswerk te koop. En natuurlijk allerlei lekkernijen waar ik maar met een boog omheen gelopen ben.


 Zonder iets te kopen stond ik binnen een kwartier weer buiten met een wat onbevredigd gevoel. Ik had zo'n zin om in de kerstsfeer te komen en dat was met de Zweedse kerstmarkt toch niet helemaal gelukt. Bij de kade zag het zwart van de kinderen vanwege de aankomst van Sinterklaas. Gisteren heb ik al mijn Sint kadoos al gekocht, maar ook dat bracht me maar een beetje in decemberstemming. En gek genoeg werd ik er van al die Pieten en die sinterklaasliedjes niet vrolijker op. Ik moest denken aan hoe wij vroeger thuis Sinterklaas vierden en hoe gezellig die tijd was. Sinds mijn ouders zijn overleden is dat allemaal anders geworden. Ik vier het nu al jaren met mijn broer, 'schoonzus' en mijn zus, en echt, dat is heel gezellig. Maar wel anders. En soms denk je dan weleens met weemoed terug aan thuis. Thuis bij je ouders, waar je, ook als volwassene, toch kind was. De geheimzinnigheid over wat je voor elkaar gekocht had, de verwachting, de voorpret...
Kortom, ik voelde me een beetje triest toen ik daar in mijn eentje door de stad liep. Ik doe altijd mijn best om mijn huis gezellig te maken en mezelf helemaal in decembersfeer te krijgen, maar soms valt dat niet mee en lijkt het ineens zo zinloos.

Ik wilde niet aan die bui toegeven, dus ben nog even de stad in gelopen. In de Karel Doormanstraat zit een kado- en delicatessewinkeltje dat mijn dag helemaal goed maakte; Jac. A. van Zanten. Een kleine winkel waar ik al een tijd niet geweest was, maar waar ik nu toevallig langsliep. Binnen is het nogal krap, omdat het echt propvol staat met heerlijke Engelse etenswaren, zoals jams, thee, fudge, shortbread en echte christmas pudding. Ze hebben ook een versafdeling met kaas, pies en scones. En zoals je van zo'n Engels winkeltje mag verwachten, was het al helemaal in kerstsfeer. Kijk, daar wordt een mens blij van! Ik vond een leuk vilten rendier en heb ook nog een potje frambozen jam gekocht.



Achterin de zaak is een kleine tearoom. Toevallig was er een tafeltje leeg en omdat ik wel behoefte had aan wat gezelligheid, heb ik mezelf op een pot heerlijke vanille thee getrakteerd. Hij werd geserveerd in een schattig klein, gebloemd theepotje en met een vers chocoladekoekje erbij. Het voelde zo heerlijk Engels! En als je daar zit kun je tenminste op je gemak rondkijken naar alles wat er om je heen staat uitgestald; servies van Emma Bridgewater, planken vol met jams, Twinings thee, Engelse sauzen, kerstversieringen... De mensen naast me bestelden sandwiches, die er echt heel lekker uitzagen. Zelf had ik al gegeten, maar een volgende keer ga ik zeker hier naartoe om te lunchen.

Gisteren heb ik de Britse editie van Country Living gekocht. Ook helemaal in kerstsfeer natuurlijk. Echt, de beste kerstsfeer vind je in Engeland. Zoveel gezelligheid, stijl en tradities... daar kan geen ander land tegenop wat mij betreft. Ik denk bij Engelse country meteen aan cottages, kaplaarzen, ruitstoffen en Barbour. Maar de laatste jaren ook aan Cath Kidston, dus vrolijke pastels, stippen en gebloemde tassen. Om blij van te worden!


Na mijn bezoekje aan het Engelse winkeltje was ik helemaal opgefleurd. Een soort van thuiskomen, een gevoel van herkenning. Dit is voor mij echte gezelligheid. Dit is echte kerstsfeer. Zweeds, Noors... hartstikke leuk, maar het Engelse, daar word ik warm van! Scheelt natuurlijk ook dat ik net weer twee boeken van Amanda Brookfield (aanrader voor liefhebbers van Rosamunde Pilcher!) heb gelezen. Die zijn ook op en top Engels, compleet met groot familiehuis, brandende openhaarden, Aga's en eindeloze potten thee.


Enige nadeel van je zo heerlijk onderdompelen in de Engelse sfeer, is dat je nog meer zin krijgt om naar Engeland te gaan. Londen rond de kerst, is er iets leukers te bedenken? Kunnen shoppen bij Cath Kidston, een echte high tea gebruiken en je vergapen aan de etalages van Harrods en Harvey Nichols... Ik vrees dat ik het voorlopig moet doen met tijdschriften en boeken. En morgenochtend een geroosterde boterham met m'n nieuwe frambozen jam!



13 november 2011

God Jul!

Om alvast een beetje in de stemming te komen, ga ik komende weken de Scandinavische kerstmarkten in Rotterdam af. Dit weekend de Noorse, volgende week de Zweedse en tot slot de week daarop de Finse.
Al deze kerstmarkten worden georganiseerd door kerken. Ze zijn niet erg groot, maar door het kneuterige toch wel heel gezellig. De Zweedse heb ik vorig jaar bezocht, maar de Noorse en Finse zijn nieuw voor mij.


De Noorse kerk aan de Westzeedijk had ik natuurlijk weleens zien liggen, maar ik was er nog nooit binnen geweest. Hoewel de beloofde zon zich in Rotterdam nog niet heeft laten zien vandaag, ben ik lopend richting het park gegaan. Met koude wangen en verkleumde handen kwam ik bij het mooie kerkje aan. Tot mijn verbazing stond er een flinke rij voor de ingang en moesten we wachten tot er weer wat mensen naar buiten kwamen voor er weer iemand naar binnen mocht. Gelukkig ging het redelijk vlot. Achter mij in de rij stond een echtpaar dat al vele malen naar Noorwegen, Denemarken en Zweden was geweest en daar graag over vertelde. Zelf ben ik er nog nooit geweest, ondanks dat ze hoog op mijn lijst staan en door de enthousiaste verhalen zou ik echt zo mijn koffers pakken! Maar voor nu moet ik het doen met een kerstmarkt. Ook leuk.


 Zoals te verwachten was, was het binnen in de kerk stampvol. Bij de kraampjes was het dringen geblazen, vooral de Noorse truien trokken veel bekijks. Ze waren echt mooi, maar wel heel kriebelig en bovendien stevig geprijsd; de trui die ik bekeek was 235 euro. Toch maar niet. De kerstdecoraties waren niet echt mijn smaak (te hoog frobelgehalte), dus die kraam kon ik ook snel voorbij. De Noorse etenswaren zagen er lekker uit, maar het leek me niet zo slim om chocola en koekjes in huis te halen nu ik gezond probeer te eten.





Wie op zoek is naar een origineel kerstkado zou op de kerstmarkt zeker slagen. Het schijnt een nieuwe rage te zijn in Noorwegen; unieke oorbellen van... elandkeutels! Ja, je leest het goed. Er stond een schaal met gedroogde keutels, waar je zelf 2 exemplaren van mocht uitzoeken om aan oorbellen te hangen. Voila! Je eigen unieke keutelbellen!

 Ik geloof niet dat de Noorse kerst mijn ding is. Volgende week maar eens kijken of de Zweedse Jul beter bij me past. Gezien mijn Ikea-liefde zou je het wel denken...



01 november 2011

It's beginning to look a lot like Christmas!

Ja, ja, ik weet het. Het is pas november. Maar aan de andere kant, over 8 weekjes is het al zover: KERST! Dus ik vind dat het nu zeker wel acceptabel is om over kerst te schrijven. Heerlijk toch, om te ontdekken dat een warenhuis de hele kerstafdeling al heeft ingericht? Echt zo'n kadootje! Zeker als de collectie niet tegenvalt en de nodige 'ooooh's' en 'aaaah's' weet te ontlokken.

Afgelopen weekend heb ik de kerstafdeling van V&D bekeken, die al bijna helemaal af is. Erg leuk met veel versieringen in zachte pastels en ook het één en ander in stevige PIP kleuren en prints. Xenos heeft ook nog weleens leuke spullen die door de prijs zeker de moeite waard zijn. Dit jaar was het helaas wat magertjes. Blokker had blijkbaar veel ballen over van vorig jaar, want ik herkende mijn cupcakes en gestippelde kerstballen. Nog steeds heel leuk, maar niet echt vernieuwend. Wel nieuw zijn de mini cupcakes, die echt te schattig waren om te laten liggen. Leuk voor in een klein kerstboompje op tafel of zomaar in een schaal.



Tussen de middag ben ik een kijkje gaan nemen bij Tuinwereld. Die hebben echt weer hun best gedaan, want de collectie is behoorlijk uitgebreid met voor elk wat wils. Gelukkig ook hier veel rood, wit en pastels, dus ik haalde mijn hart op. Ik heb twee enorme cupcakes gekocht. Vorig jaar had ik die ook al, maar eentje was gebroken. Ik vind ze zo leuk dat ik ze gewoon het hele jaar heb staan. Verder een leuk roze schaaltje in de vorm van een hart gescoord. Ze zijn er ook in het heel groot als plat bord en in het mini, maar ja, wat moet je er weer mee? Maar één zo'n middenmaat mocht ik van mezelf wel meenemen. Altijd handig voor snacks of paperclips ofzo.



Verder hebben ze ook bij Tuinwereld de PIP-achtige spulletjes die ik bij V&D had gezien. Leuke Scandinavisch ogende accessoires, zoals houten hobbelpaarden, tinnen waxinehuisjes en heel veel harten. Ik heb echt staan genieten en moest me enorm inhouden om niet los te gaan. Het enige dat ik verder nog heb gekocht is een kleine Westy voor in de boom. Zo schattig en voor € 2,95 echt te leuk om te laten liggen.

Nu staan alleen Intratuin en de Bijenkorf nog op het lijstje. De eerste is niet echt in de buurt, dus daarvoor moet ik misschien wachten tot ons halfjaarlijkse dagje naar Intratuin in Halsteren (vaste traditie: in het voorjaar en rond kerst gaan we naar de grootste Intratuin van Nederland in Halsteren om voorjaarsfeer te snuiven of onze kerstshopping te doen). De Bijenkorf is nooit zo snel met de kerstafdeling, dus daar moeten we nog even op wachten denk ik.




Hebben jullie stiekem al plannen gemaakt voor de kerstversiering van dit jaar???



23 oktober 2011

Riant zitten

Hoera! De nieuwe bank is er! Vrijdagmiddag ben ik naar Ikea geweest en de volgende ochtend stond de bank al in de hal. In de hal beneden wel te verstaan. De dame van Ikea had me overtuigd dat het niet nodig was de 20 euro extra te betalen om 'm boven te laten brengen. Volgens haar deden ze dat toch wel als ik dat zou vragen, aangezien er een lift in de flat is.

Niet dus. Gelukkig werden er tegelijk met mijn bank ook 2 stoelen bezorgd voor jongens van een andere verdieping en die waren zo aardig om te helpen de bank in en uit de lift te krijgen. Ik had het idee om de onderdelen op de gang uit de doos te halen, zodat ik die gigantische doos niet naar binnen hoefde te zeulen. Dat was nog niet zo eenvoudig. Ik moet toegeven dat de onderdelen (ja, de banken komen tegenwoordig ook in onderdelen en moet je dus zelf in elkaar zetten) ingenieus ingepakt waren. Ik kon ook haast niet geloven dat een 3-zits bank in een brede, maar heel platte doos kon zitten. Maar de leuningen en kussens zitten zeg maar in het onderstel geschoven. Heel handig qua transport en opslag natuurlijk en daardoor ook voor de prijs, maar niet zo fijn om uit te moeten pakken. Het onderstel is loodzwaar en de leuningen zitten er heel stevig ingepropt.

Maar goed, na een half uur zweten zat hij in elkaar en hoefde ik alleen nog maar die enorme kartonnen doos in stukken te scheuren zodat hij in de container paste. Maar voor 260 euro (normaal 299,- maar nu met 10% korting) moet je ook niet zeuren.



 Omdat ik mijn oude bank nog niet kwijt ben, is het een beetje vol nu in de woonkamer, maar toch eigenlijk ook wel gezellig. En een bijkomend voordeel is dat Robin de oude bank nog steeds lekkerder vindt. Daar kan hij op de kussens klimmen en kan hij naar buiten kijken. Mooi, want nu heb ik lekker een bank voor mezelf. Voor de zekerheid heb ik er maar wel een plaid overheen gelegd, want al kun je de hoezen prima wassen, ik heb liever geen vieze hondenpoten op m'n witte hoes. Helaas is de roze hoes niet meer verkrijgbaar, maar ik hou Marktplaats in de gaten. Want ja, ik hou nou eenmaal wel van een beetje verandering. En dat is waarschijnlijk een understatement!