16 februari 2011

Mijn eigen website!

Jaaaaa, het is zover! Ik heb mijn eigen website! Nooit gedacht dat het allemaal zou lukken, maar www.stadsmuissie.nl is online. Mijn blog is voortaan daar te vinden, maar je kunt ook foto's van mijn huis bekijken en volgen welke boeken ik lees. Via een link naar Goodreads.com kun je snuffelen tussen de boeken in mijn kast en zie je welke er nog op mijn verlanglijstje staan. Misschien breid ik de site nog uit met leuke adresjes in Rotterdam, maar het kan ook zijn dat ik het gewoon in mijn blog vermeld als ik iets leuks ontdek. Maar tips of suggesties voor de site zijn natuurlijk welkom!

Helaas kun je op mijn nieuwe blog nog geen reacties online plaatsen, maar daar wordt hard aan gewerkt. Tot die tijd kun je al je opmerkingen, vragen of suggesties kwijt via mijn bijbehorende mailadres: info@stadsmuissie.nl. Ik hoor graag van je.

Tot ziens op www.stadsmuissie.nl!


13 februari 2011

Haar naam was Sarah

Eindelijk heb ik de film Haar naam was Sarah gezien. Het boek heb ik ergens vorig jaar gelezen toen het nog niet zo'n hype was. Ik weet nog dat ik er heel erg van onder de indruk was en nu ik de film heb gezien, weet ik weer precies waarom. Het drama in het Parijse wielerstadion, Velodrome d'Hiver, is zo indrukwekkend en hartverscheurend! Maar wat me vooral schokte, is dat dit zo'n onbekend stukje geschiedenis uit de periode '40-'45 is. De Duitsers hebben natuurlijk ongelofelijk veel ellende gebracht, maar de Fransen (politie nota bene!) hebben ook geen beste rol gespeeld. De razzia waar het boek en de film over gaan is namelijk geheel op het conto van de Fransen te schrijven, iets wat veel mensen tot op de dag van vandaag niet weten. Zelf had ik nog nooit van deze razzia gehoord.

Alleen daarom al verdient Haar naam was Sarah alle lof die het gekregen heeft. Voor alle Franse Joodse mannen, vrouwen en kinderen die daar hun leven hebben verloren, letterlijk omdat zij de kampen niet overleefden, of figuurlijk omdat de gruwelen hen verhinderden ooit weer een normaal leven te leiden. En voor alle Fransen die hun leven waagden om Joden te helpen, op wat voor manier dan ook. Oordelen over hen die daar niet de moed voor hadden is makkelijk en goedkoop.  Het is schokkend te zien hoe mensen kunnen toekijken hoe een ander vreselijk leed wordt aangedaan. Maar misschien is het, als we eerlijk zijn, ook wel heel confronterend. Want zijn wij echt zo anders? Wie weet hoe wij gehandeld zouden hebben, als we door in te grijpen onze eigen kinderen in gevaar zouden brengen? Nogmaals, oordelen is makkelijk. Ik denk dat dit soort boeken en films ons confronteren met al het lelijke in ons mensen en tegelijk laten zien hoe sommigen zo bewogen kunnen zijn met een ander dat zij hun eigen leven daarvoor op het spel zetten. Dat stemt tot nadenken.


 

DIY

Na drie dagen zit het behang nog steeds op de muur, dus ik ga er nu maar van uit dat het echt goed vast zit. Heb de spiegel inmiddels ook weer opgehangen, dus nu is de slaapkamer helemaal af. Dat m'n Pip dekbed er zo goed bij past qua kleuren en ook qua sfeer, bevestigt dat dit het juiste behangetje was voor mij!



De grenen Ikea stoelen heb ik vorige week licht blauw geschilderd. Ze staan nu nog bij m'n bureau, maar zodra ik een echte bureaustoel heb (heb al een tijdje een leuke van Ikea op het oog!), verhuizen ze naar de eettafel waar ze eigenlijk horen. Ik zit tegenwoordig zoveel achter de computer dat een bureaustoel geen overbodige luxe is... Maar goed, nu ze blauw zijn staan de eetkamerstoelen wel een stuk leuker!





11 februari 2011

Gelukt!

Ik kon natuurlijk weer niet wachten tot het weekend, dus ben gisteravond al in de weer geweest met behang en lijm. Eigenlijk viel het me reuze mee. Was bang dat ik wel het één en ander scheef zou opplakken of dat het behang op sommige plaatsen weer los zou laten ofzo, maar het ging boven verwachting goed. Behangetje zit er best strak op, zelfs om de stopcontacten. Ben stiekem heel trots op mezelf!






10 februari 2011

Behangen

Ik zit al een tijdje te verzinnen wat ik eens met de muur in m'n slaapkamer moet doen. Schilderen geeft niet echt de sfeer die ik zoek denk ik. Liefst zou ik één wand bedekken met een druk behangetje, maar het probleem is dat ik niet kan behangen. Tijdens een kluscursus heb ik eens een les over behangen gehad, maar dat bevestigde alleen maar mijn vermoeden dat het niks voor mij is. Dat dubbelvouwen van die flappen behang is niks voor mij. Ik plakte meteen de boel aan elkaar en liet ze zo lang zitten dat ik ze niet meer goed van elkaar kreeg. Nee, dat wordt niks.
Maar ik denk (lees: hoop) dat ik de oplossing heb: Easy decor behang! Dat is behang waarbij je de muren insmeert in plaats van het behang. Dus dat zou me een hoop ellende moeten besparen. Dan blijft het natuurlijk nog een heel karwei om de banen mooi op elkaar te laten aansluiten qua print, maar okee, hoe moeilijk kan het zijn? Goed, ik ben niet zo precies en meten en knippen zijn niet m'n sterkste kanten. Maar waar een wil is, is een weg, toch?

Ik ga het gewoon proberen. Behang van Lief! gekocht bij de Gamma (zie hieronder), een pot kant-en-klare plaksel (waarom moeilijk als het makkelijk kan?) en twee flinke kwasten. Dit weekend gaat het gebeuren! Iemand nog tips???

09 februari 2011

Lien en Giel

In een tijdschrift kwam ik laatst iets tegen over 'Lien en Giel', twee dames die een winkel vol fleurige dameskleding en laarzen runnen. Er zijn verschillende vestigingen, waaronder eentje in Utrecht. Ben er nog nooit geweest, maar zodra ik weer eens lekker ga shoppen in de Domstad, breng ik Lien en Giel absoluut een bezoekje. Hieronder wat foto's om je een idee te geven van hun winkel.





Word je daar nou niet hebberig van?


 

Lekker kinderachtig

Ik ben tot een nogal schokkende ontdekking gekomen; ik ben enorm kinderachtig. Nee echt, het blijkt dat veel dingen die ik leuk vind eigenlijk bedoeld zijn voor kinderen. Zo ben ik helemaal in m'n element op de afdeling met woonaccessoires voor kinderen bij bijvoorbeeld Ikea of Loods 5. Al die leuke kleurtjes en lieve prints, geweldig! Vandaar dat ik ook een regelmatige bezoeker ben van webshops zoals Rodeli en De Sprookjeskamer, die eigenlijk vooral kinderspullen verkopen.





Maar laatst heb ik ontdekt dat de kleding die ik leuk vind en waar ik me in de 'normale' winkels suf naar zoek, eigenlijk de kleding is die ze verkopen voor kinderen. Niet qua maat uiteraard, maar wel qua stijl. Leuke jurkjes, vrolijke T-shirts en bijpassende kleurige leggings. Als ze ze in mijn maat zouden hebben, zou ik meteen een hele voorraad inslaan en vrolijk gekleurd door het leven gaan. Maar blijkbaar ben ik toch één van de weinigen die dit soort kleren leuk vind, want voor volwassenen overheersen zwart, grijs en taupe nog steeds het modebeeld. Ben ik dus zo kinderlijk in mijn smaak en beleef ik een soort tweede jeugd? Of hoor je gewoon somber en suf leuk te vinden als je ouder wordt? Als dat hoort bij 'een serieuze volwassenen' zijn hoort, dan blijf ik geloof ik liever een beetje 'kinds'...





  

06 februari 2011

Online bookshelves

Een tijdje geleden heb ik op deze blog gevraagd of er iemand is die een programma of website kent waarmee je online je boeken kunt bijhouden. Omdat ik op de website die ik aan het maken ben ook een link wil zetten naar mijn boekenverzameling, ben ik weer eens gaan zoeken of er nou niet een simpele website is waar ik m'n boeken op kwijt kan.


En jawel! Eerst vond ik www.librarything.com; een gratis netwerk van boekenliefhebbers waarop je al je boeken kunt invoeren door middel van een zoekfunctie. Je tikt de naam van de auteur of de titel van het boek in, en er wordt gezocht of het boek of de auteur in de database van Amazon.com voorkomt. Het lastige is wel dat Amazon natuurlijk een engelstalige webshop is, dus je moet wel de originele titels van je boeken weten. Nederlandse boeken staan er meestal sowieso niet op, dus die moet je handmatig invoeren. Ik was gisteren lekker bezig, toen ik opeens de melding kreeg dat ik aan m'n limiet van 200 titels zat. Wil je meer dan 200 boeken invoeren, dan moet je 10 dollar per jaar betalen voor een lidmaatschap. Helemaal niet zo veel natuurlijk, maar ik was toch benieuwd of er niet ergens een gratis site was.



 En bingo! Ik kwam terecht bij www.goodreads.com. Deze site werkt ongeveer hetzelfde als Librarything, maar met als grote verschil dat er geen limiet zit aan het aantal boeken dat je (gratis) kunt invoeren. Ook heeft Goodreads drie keer zoveel gebruikers en blijken er ook best veel Nederlandse titels al te zijn toegevoegd door Nederlandse gebruikers. Dat scheelt weer tijd.



Dus ik heb me maar aangemeld en ja, (bijna) al m'n boeken opnieuw ingevoerd en gelabeld. Maar het resultaat mag er zijn! Niet alleen weet ik nu precies wat ik in mijn kast heb staan, ook familie en vrienden kunnen zien welke boeken ik wel en niet heb. Aan de hand van mijn bescheiden wishlist kan iedereen zien met welke boeken ze me een groot plezier zouden doen, dus kadootjes ruilen omdat 'Debby haast alles al heeft' is er niet meer bij straks!


Voordelen van websites als Librarything en Goodreads is ook dat je recensies van andere lezers kunt bekijken, je kunt aansluiten bij groepen met dezelfde smaak en je met andere lezers in contact kunt komen. Lang leve de social media!