Belevenissen van een stadsmuis

Vorige week was het weer eens aan het kriebelen en heb ik weer het een en ander verschoven. Het verwisselen van m'n bureau en de eettafel was achteraf niet zo'n succes; ik bleef m'n hoofd stoten tegen de lamp die normaal boven de eettafel hangt en mijn kat Pippa at constant mijn verfkwasten op, die nu op m'n bureau stonden in plaats van op de plank erboven. Vorige week alles dus maar weer teruggezet. Maar omdat dat niet echt mijn idee van een 'lekkere schuif' is, heb ik de buffetkast ook meteen verplaatst. Dat betekende wel dat al het servies eruit moest, wat ik minder leuk werk vind. Ook het schuiven van de kast valt niet mee, omdat hij nogal zwaar is en bovendien is de bovenkast een los deel, dus je kunt de kast niet zomaar een zet geven. Naast de buffetkast heb ik een laag kastje gezet dat in mijn bijkamertje stond. Heb ik destijds dezelfde kleur wit geschilderd als de buffetkast, dus hij paste er mooi naast. In het kastje heb ik wat kleurig servies gezet ...

De Sint is weer in het land! Verbaasden we ons er pas nog over dat er alweer pepernoten in de winkel lagen, nu heeft de Goedheiligman alweer voet aan wal gezet en mogen we ons zonder schuldgevoel aan de sintsfeer overgeven. Geen dag te vroeg wat mij betreft! Ik loop al weken winkels af te struinen met in mijn achterhoofd de  smaken en wensen van degenen met wie ik dit jaar weer het heerlijk avondje ga vieren. Sinterklaas blijkt door een groot deel van de Nederlanders genoemd te worden als meest Nederlandse traditie. Ben ik het helemaal mee eens! Hoe gezellig ik kerst ook vind, Sinterklaas is zo lekker kneuterig, zo oerhollands. Echt iets wat je in december met heimwee vervult als je emigreert naar het buitenland. Ik ben dan ook heel blij dat de stichting voor het in stand houden van het Sinterklaas in ruste is, simpelweg omdat Nederland de Sint weer massaal heeft omarmt en het feest weer ongekend populair is. Om alvast in de gezellige sfeer te komen, heb ik vanmiddag kruidnot...

Wat denken jullie; is werk gewoon werk, waar je het beste van moet zien te maken? Of kan werken echt heel leuk zijn? En met leuk bedoel ik echt dat je 's morgens fluitend aan de slag gaat omdat je werk je passie is. Van je hobby je werk maken, zeg maar. Ik vroeg me dit af naar aanleiding van wat gesprekken die ik had met een stel goede collega's en mijn zus (die ook nog eens een collega is). Een aantal van hen, onder wie mijn zus, is bezig met een coaching traject waarbij een professionele coach hen helpt te ontdekken wat hun passies zijn om vervolgens te kijken of daar een passend werk bij te vinden is. Een collega heeft na het volgen van zo'n traject haar ware passie ontdekt en volgt nu een opleiding waar ze helemaal haar ei in kwijt kan. Haar enthousiasme werkt zo aanstekelijk dat meerderen van ons nu stiekem aan het nadenken zijn over wat nou het allerliefste zouden doen. Maar het probleem bij mij, en waarschijnlijk bij veel anderen, is dat ik te nuchter ben. Te nu...

Als kind hield ik niet zo van lezen. Ik kan me dan ook niet herinneren dat ik voor mijn lol een boek uit de kast trok en me daarmee op de bank installeerde. Niet dat ik geen goed voorbeeld had! Mijn moeder was gek op lezen en deed niets liever dan de nieuwste Patricia Cornwell of Ruth Rendell verslinden. Maar in plaats van dat me dat motiveerde om ook te gaan lezen, ergerde me dat alleen maar. Ze was vaak zo in haar boek verdiept, dat ik mijn vraag ("Mam, wat zal ik gaan doen??") soms drie keer moest herhalen. Vooral op zondagmiddag, als ook mijn zus met een boek zat en mijn vader met een stapel papieren van zijn werk, dan vond ik dat lezen zo oersaai. Als mijn moeder dan nog eens zei: "Pak toch een lekker boek! Wie van lezen houdt, hoeft zich nooit te vervelen", dan had ik echt een gloeiende hekel aan boeken. Het verplichte lezen van de Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse boeken op de boekenlijsten van school deed mijn antipathie niet bepaald goed. Ook de dikk...

Afgelopen weekend zijn we weer met z'n vieren (broer, schoonzus en zus) naar het huis van mijn oom en tante in Nieuw-Beijerland geweest. Om de paar maanden mogen we daar een nachtje slapen en lekker genieten van het prachtige Gors. De hond gaat dan ook mee en heeft de tijd van zijn leven. Lekker los rennen en achter de vogels aanzitten, door de bagger struinen en daarna tevreden op zijn plaidje voor de haard in slaap vallen. Maar voor ons was er dit keer werk aan de winkel! Mijn zus heeft voor haar verjaardag een cursus pottenbakken gekregen, maar de eerste les zouden we met elkaar doen. Dus om 14.00 uur zaterdagmiddag zaten we met z'n vieren achter de draaitafels in het atelier van kunstenaar Ton Erwich . Hij liet ons zien hoe we van een bonk klei in een mum van tijd een prachtige vaas of schattig schaaltje konden maken. Tenminste, bij hem was het zo gepiept. Hij hoefde maar met z'n duim te drukken of de vaas kreeg een randje en met een beweging van zijn hand werd zo...

Hebben jullie ook al gezien dat een aantal winkels de kerstafdeling al heeft ingericht? Ik weet dat sommigen van jullie er geestelijk nog niet helemaal klaar voor zijn, maar ik kan je vertellen dat ik bij het zien van al die leuke, nieuwe versiersels helemaal in de christmas spirit kom! Zo heeft de Bijenkorf veel vrolijke, kleurige ballen en grappige figuurtjes voor in de boom. Normaal loop ik dat soort dingen straal voorbij, aangezien ik echt iemand van een traditionele boom ben. Maar zoals ik een tijdje geleden al vertelde, wil ik dit jaar door het toevoegen van wat pastels, de boom een wat Cath Kidston-achtig tintje geven. Zodat het allemaal een beetje meer bij de rest van mijn inrichting past zeg maar. En dan zijn zo'n roze kikker met parelketting en licht blauwe cupcakes ineens weer erg leuk. Ik wil er alleen niet in doorslaan, want zo'n babyboom vol pastels of zo'n kitsche hard roze boom vind ik helemaal niks. Balans is het toverwoord! Ook V&D heeft de kersts...

Ondanks mijn werk als webmaster en mijn interesse in social media, ben ik helemaal niet zo'n gadget freak. Zo heb ik geen iPhone, geen iPad en zelfs geen internet op mijn telefoon. Over die eReader ben ik al maanden aan het nadenken en voorlopig is het idee zelfs op de lange baan geschoven. En als ik geen iPod kado gekregen had, dan zou ik nu nog met een discman rondlopen denk ik. Echt, een 'early adapter' ben ik niet. Maar er is één apparaat dat mijn hart sneller doet kloppen: de iMac. Dat geweldige grote scherm met z'n haarscherpe beeld, het kleine toetsenbord en die draadloze muis... En je hebt geen grote kast die je ergens onder je bureau moet stoppen, want alles zit in de monitor. Helemaal geweldig! En slaagt z'n mooie uiterlijk er niet in je over te halen, kijk dan eens naar de filmpjes op de Apple website . Als je eenmaal gezien hebt hoe handig de Mac werkt en hoe logisch alles gestructureerd is, dan ben je gegarandeerd om. Tel daarbij alle positieve verha...