20 oktober 2011

Verslavend leesvoer

Ken je dat? Dat je zo'n lekker boek hebt dat je de hele dag uitkijkt naar het moment dat je verder kunt lezen? Dat je je moet inhouden om op je werk niet een tijdje op het toilet te gaan zitten lezen?


Heerlijk en vreselijk tegelijk. Want het moment dat je de laatste bladzijde gelezen hebt en het boek uit is, is onvermijdelijk. Op dit moment zit ik nog goed, want ik heb nog een deel tegoed.

Ik heb het natuurlijk over de serie Q van schrijver Jussi Adler-Olsen. Ik had de boeken al vaak zien liggen, maar kwam niet in de verleiding ze te kopen. Deense en Zweedse detectives hebben een wat te hoog knäckebröd-gehalte vind ik. De Millenium-trilogie was een uitzondering. En nu dus ook de serie Q. Toen ik verschillende mensen de serie 'verslavend' hoorde noemen, was ik toch wel nieuwsgierig en heb het eerste deel gekocht. En sindsdien ben ook ik een gewillig slachtoffer.

Hoewel ik gepuzzel van politieagenten nooit zo interessant vind en daarom vaak eerder kies voor een literaire thriller, maken in Adler-Olsens boeken de speurders juist het grote verschil. Carl Mørck en zijn assistent Assad zijn echt geweldig. Assad is eigenlijk ingehuurd als manusje van alles, maar blijkt een super speurneus te zijn die Carl keer op keer op het spoor van de dader brengt. De eigenzinnige secretaresse Rose maakt afdeling Q, die zich bezig houdt met onopgeloste zaken, compleet.


De plots zitten goed in elkaar en het leest als een trein. Het enige minpunt is dat er behoorlijk wat gevloekt wordt in de boeken, wat wat mij betreft niet nodig was geweest. Behalve dat zijn het echt steengoede boeken waar je gewoon in moet blíjven lezen. En die rare namen neem je wel op de koop toe.







Geen opmerkingen:

Een reactie posten